เต้น
“นายท่าน พลังนี่มันค่อนข้างอ่อนแอแต่ก็ยังถือว่ามีอยู่จำนวนหนึ่ง ถ้านายท่านสามารถดูดซับมันได้ ร่างบรรพกาลจะเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง” จือหยิงพูดขึ้น
เจี้ยนเฉินรู้สึกหวั่นไหวกับคำเสนอแนะนั้น แต่เมื่อคิดว่ามีโลหะผสมทังสเตนที่แข็งแกร่งคอยปกป้องแกนพลังงงานอยู่ทำให้เขาปวดหัว ” จือหยิง, ฉิงโซว โลหะผสมทังสเตนนั้นปกป้องแก่นพลังงานอยู่ ข้าจะเอามันมาได้อย่างไร ? “
จือหยิงและฉิงโซวเงียบและคิดอยู่สักพักก่อนที่จือหยิงจะตอบกลับมาก่อน “เพราะพลังของจิตวิญญาณเหล็ก หินรอบข้างจึงกลายมาเป็นเหล็ก ด้วยความแข็งแกร่งของนายท่านตอนนี้ การทำลายชั้นพวกนี้เพื่อเอาแก่นพลังงานมานั้นเป็นไปไม่ได้ “
“นายท่าน ท่านต้องรอให้หลอมกระบี่สีม่วง-ฟ้าก่อนจึงจะดึงแกนพลังงานของจิตวิญญาณเหล็กได้” ฉิงโซว พูดขึ้น
“กระบี่สีม่วงฟ้าอีกแล้ว ! แม้แต่การพูดชื่อกระบี่ก็ทำให้เจี้ยนเฉินปวดหัวขึ้นมา เขาเองก็อยากจะเร่งหลอมกระบี่นี้ขึ้นมา แต่การหลอมกระบี่นั้นเกินกว่าที่เขาจะทำได้เพราะความยากในการหาวัสดุและเขาขาดพลังที่จะทำแบบนั้น
“ลืมมันซะ มันไม่ใช่ว่าแกนพลังงานจะหายไปไหนสักหน่อยและก็ไม่มีผู้ใดน่าจะเอามันไปได้ ข้าจะปล่อยวางเรื่องนี้ไว้ก่อน” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเอง
“เจี้ยนเฉิน เนื่องจากจัดการเรื่องที่นี่เรียบร้อยแล้ว งั้นข้าขอตัว ” เทียนเจี้ยนพูดด้วยน้ำเสียงสงบผ่านทางความคิดของเจี้ยนเฉิน
” ผู้อาวุโส เนื่องจากท่านได้มาที่นี่แล้ว ทำไมท่
