ะกูลกิลลิกัน” นูบิสถอนหายใจออกมาด้วยความแปลกใจเล็กน้อย
“น้องเจี้ยนเฉิน โลหะผสมทังสเตนนั้นเป็นของล้ำค่าอย่างมาก ท่านไม่สามารถให้ใครได้แม้แต่นิด” หวงเทียนป้าบอกกับเจี้ยนเฉิน
“น้องเจี้ยนเฉิน อย่าไปฟังชายแก่คนนั้นเลย โลหะผสมทังสเตนน่ะเป็นของล้ำค่าก็จริง แต่ความจริงที่เจ้าพยายามเก็บไว้คนเดียวนั้นทำให้คนอื่น ๆ โกรธเมื่อได้ยินแบบนั้น เมื่อไม่มีพลังที่จะทำการปกป้องมัน มันก็รังแต่จะนำปัญหามาให้เจ้าเท่านั้น ทางที่ดีที่สุดคือเจ้าร่วมมือกับตระกูลเทียนมู่” เทียนมู่หลิงพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงใส ๆ
ไม่มีใครพูดสิ่งใดขึ้นมาเลย ในขณะที่พวกเขาเองก็เป็นกลุ่มที่แข็งแกร่ง แต่พวกเขานั้นเป็นแค่ตระกูลที่เก็บตัวเท่านั้น เปรียบเทียบกับตระกูลโบราณแล้ว พวกเขาทุกคนนั้นไม่มีฐานะอะไรเลย แต่ไม่มีใครอยากจะยอมแพ้ แม้ว่าต้องเสียแขนรึขา พวกเขาก็ยังต้องการสมบัติล้ำค่านี้
“แม้แต่ตระกูลเทียนมู่เองก็มา จุนโมเห่า, หวังหยานหง ข้าไม่เชื่อว่าท่านทั้งสองจะมาที่นี่เอง ” ในตอนนั้นเสียงของผู้อาวุโสอีกคนก็ดังขึ้นมาจากท้องฟ้าพร้อมกับมีชายแก่สองคนเดินเข้ามาหาพวกเขาโดยหยุดห่างจากพวกเขาไป 500 เมตร
การมาของสองคนนั้นทำให้ท่านปู่จุนและท่านย่าหวังถึงกับยกคิ้วขึ้น แต่ท่านย่าหวังก็ได้พูดขึ้นมาก่อน “ตระกูลเอ้าหยุน พวกเจ้าเองก็มาที่เพื่อโลหะผสมทังสเตนด้วยสินะ”
“อะไร ? ! เขามาจากตระกูลเอ้าหยุนงั้นรึ ? ” หวงเทียนป้าเหมือนกับโดนฟ้าผ่า เขาจ้องไปยังช
