ามารถพูดได้โดยไม่ต้องกลัว ในความเป็นจริง เขาก็รู้จักสองในสี่คนแล้ว
เจี้ยนเฉิน เป็นเจ้า ! ชายวัยกลางคนคนหนึ่งพูดด้วยความประหลาดใจ หันเหสายตาไปยังนูบิสและเจียเต๋อไท่ คิ้วสีทองของเขาร่นเข้าด้วยกัน เจี้ยนเฉิน สองคนนี้เป็นใคร? ด้วยความแข็งแกร่งของเขา เขาสามารถรู้สึกได้ว่าทั้งสองร่างตรงหน้ายังเป็นเซียนผู้คุมกฎ
ท่านผู้อาวุโส ทั้งสองคน นี่คือเจียเต๋อไท่และนูบิส ทั้งสองเป็นสหายของข้า เจี้ยนเฉินอธิบายด้วยรอยยิ้ม
ผู้พิทักษ์จักรพรรดิทั้งสี่คนมองขึ้น พวกเขาไม่อาจเชื่อในสิ่งที่เจี้ยนเฉินกล่าว พวกเขาจะไม่เคยคิดว่าเจี้ยนเฉินจะมีสหายอีก 2 คน ซึ่งเป็นกลุ่มพลังที่มีอำนาจมาก
นูบิสผู้ยิ่งใหญ่ ! นูบิสโต้เถียงด้วยความรำคาญ
เฮ้ เฮ้ โอ้ นูบิสผู้ยิ่งใหญ่ ท่านเป็นคนที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ ข้าจะตาบอดมองไม่เห็นท่าได้อย่างไร ? หวังยี่เฟิงหัวเราะออกมาจากด้านข้าง
ทันทีที่หวังยี่เฟิงกล่าวออก นูบิสนับเอาคำพูดนั้นเป็นการโจมตีและดูถูกความภาคภูมิใจของเขา ได้ยินเรื่องนี้จากพวกมดปลวกที่ไม่มีนัยสำคัญ ซึ่งมีชีวิตมายังไม่ได้เศษเสี้ยวของชีวิตเขา ความรู้สึกภูมิใจของนูบิสจึงสูงมาก
ใบหน้าของนูบิสมืดลง เมื่อแสงสีแดงเข้มเข้าตาของเขา กลิ่นอายข่มขู่เริ่มรั่วไหลจากร่างกายของเขา มันเคลื่อนไปทางหวังยี่เฟิง ก่อนที่นูบิสจะคว้าคอหวังยี่เฟิง ด้วยมือ เจ้าหนุ่ม นูบิสกล่าวออกด้วยเสียงเย็น เจ้ายังอยากจะมีชีวิตอยู่หลังจากเจ้ากล่าวถ้อยคำเหล่านี้ ?
