รทำร้ายหรือกำจัดเจ้างั้นหรือ? จากนั้นโปรดชี้แนะข้าผู้นี้ด้วย เจี้ยนเฉินหัวเราะ เขาใช้ทักษะมายาพริบตาเพื่อเข้าใกล้งู เจี้ยนเฉินรวบรวมพลังบรรพกาลมากมายมาไว้ในกำปั้นและกระแทกลงบนหน้าอกของชายคนนั้น หลังจากที่รัวกำปั้นของเขาเป็นชุด ในพื้นที่ตัวเองแสดงให้เห็นเพียงหมัดที่แข็งแกร่งหลังจากประสบปัญหาการปะทะครั้งสุดท้าย งูก็รู้ว่ากำปั้นของเจี้ยนเฉินเป็นปัญหาแค่ไหน เขาไม่ต้องการที่จะปะทะกันตรง ๆ เขาใช้พลังมิติเดินทางไปหลังเจี้ยนเฉินนั้น จะเห็นได้ว่ามีรูปของตาชั่งสีทอง ซึ่งครอบคลุมกำปั้นขวาของชาย งูเลื้อยไปข้างหน้าเพื่อโจมตีเจี้ยนเฉินจากด้านหลังฟึบ ! ทันทีที่กรงเล็บคมของมือชายคนนั้นได้ปะทะกับร่างบรรพกาล พวกมันก็หยุดลง ทักษะการต่อสู้ไม่สามารถเจาะผิวหนังของเจี้ยนเฉินได้ เกือบจะมีการปิดกั้นพลังงานบางอย่างทำให้ผู้ชายไม่อาจรุดหน้าต่อไปได้ประกายสว่างสดใสเข้าสู่ดวงตาของเจี้ยนเฉิน ขณะที่เขาดึงพลังบรรพกาลออกจากตันเถียนของเขา การระเบิดของพลังงานที่ไหลออกมาจากร่างกายของเขาอย่างดุเดือด ราวกับเป็นม้าที่เหยียบย่ำ เขาขยับมือของเขาขึ้นแตะปลายนิ้วทั้งห้าของชายที่มีกรงเล็บสัมผัสเขาชายคนนั้นสั่นไหว ก่อนที่เขาจะหดมือกรงเล็บของเขาด้วยความเร็วราวกับฟ้าผ่า มีอาการปวดเล็กน้อยจากปลายนิ้วทำให้เขารู้สึกกระวนกระวายใจ เขารู้ดีว่าความรู้สึกเช่นนี้หมายความว่ากระดูกนิ้วของเขาหักอำนาจอะไรกัน ? เขาแข็งแกร่งมากแค่ไหน ? บางทีเขาอ
