เจี้ยนเฉินพบหลุมที่ซ่อนอยู่ซึ่งอยู่เข้าไปในถ้ำลึก แต่เขาไม่ได้ค้นพบสัญญาณใด ๆ ของงูอยู่ข้างในมันไม่ต้องสงสัยเลย มันสมควรจะเป็นสัตว์อสูรระดับ 7 เจี้ยนเฉินพูดพึมพำ ร่างของเขาลดระดับลงมาจากฟากฟ้าไปถึงถ้ำ เขากระแทกหินที่ซ่อนหลุมไว้เป็นชิ้น ๆ ก่อนเดินเข้ามาความลึกของถ้ำกว้างและมีทางเดินโค้ง การตกแต่งภายในก็มืดมาก คนหนึ่งจะไม่สามารถมองเห็นหน้าของตัวเองได้ แต่ก็ไม่มีปัญหากับเจี้ยนเฉินที่มองเห็นได้ชัดเจนในถ้ำราวกับว่ามันเป็นกลางวันหลังจากผ่านไปประมาณ 100 เมตร เจี้ยนเฉินก็มาถึงถ้ำกว้าง 1,000 เมตร กำแพงถ้ำถูกกระจัดกระจายด้วยไข่มุกขนาดเท่ากำปั้น พวกมันจุดประกายถ้ำด้วยแสงสีขาวอ่อนทำให้รู้สึกถึงเวลากลางคืนที่กลางถ้ำ เป็นแท่นหินสูง 2 เมตรและห่อรอบแท่นบูชานั้นเป็นงูยาว 2 เมตร เส้นสีทองและสีเงินพาดผ่านด้านหลังของมัน มีขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือและหัวงูของมันถูกยกสูงขึ้นไปในอากาศจ้องเขม็งไปยังแขกที่ไม่ได้รับเชิญเจี้ยนเฉินยิ้มให้งูทอง เขารู้ว่าแม้จะมีขนาดเล็กแต่ก็ไม่ควรที่จะดูถูก เขาป้องมือและกล่าวทักทายว่า ข้าคนนี้คือเจี้ยนเฉิน ข้ามาที่นี่เพื่อเยี่ยมเยียน ถ้าข้าล่วงเกินเจ้าด้วยการมาเยือนของข้า ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่เอาผิด !มนุษย์ เจ้าเป็นคนที่กล้าหาญที่กล้าบุกเข้าไปในบ้านของข้า เจ้าต้องการที่จะตายงั้นหรือ ? งูสีทองยกปากของมันเปิดเพียงเล็กน้อยเพื่อพูดคำหลายคำในภาษามนุษย์ เสียงของมันสะท้อนรอบถ้ำ แต่เสียงที่ค
