ิ้นของงูหลุดออกมาจากปากของมัน ขณะที่ร่างกายของมันหายตัวไปอีกครั้งในทันทีด้วยแสงสีทอง มันพุ่งตรงไปยังเจี้ยนเฉินอีกครั้ง ปากของมันเปิดกว้างเพื่อแสดงให้เห็นฟันคม เช่นเดียวกับที่จะฉีกคอของเจี้ยนเฉิน ยินยอมให้พลังบรรพกาลปกปิดร่างกายด้วยความคิดเดียว เจี้ยนเฉินใช้ประโยชน์จากการป้องกันตัวของร่างบรรพกาล เพื่อสร้างกำปั้นด้วยมือของเขา จากนั้นเขาก็ชกหัวงูปัง ! มีเสียงอู้อี้ปรากฏขึ้นเมื่อกำปั้นปะทะกับงู ทั้งถ้ำสั่นสะเทือนจากพลัง แต่กำปั้นของเจี้ยนเฉินก็ยังไม่เป็นอันตราย งูถูกส่งบินออกไป มันพังทลายกำแพงหลัง มันทิ้งไว้ข้างหลังปล่องยักษ์หลังจากการปะทะครั้งนี้แล้ว อสรพิษทองริ้วเงินตระหนักว่าเจี้ยนเฉินนั้นไม่ง่ายเท่าที่จะเป็นไปได้ในตอนแรก ลอยขึ้นไปในอากาศโดยไม่มีปัญหา งูจ้องมองเจี้ยนเฉินกับดวงตาที่เป็นพิษ เจ้าอาจจะไม่อ่อนแอ แต่เจ้ายังคงไม่อาจต่อสู้กับข้า ส่งร่างของญาติของข้าให้ข้าหรือเผชิญหน้ากับความตาย !เจี้ยนเฉินพยายามที่จะเขย่าความรู้สึกชาหนึบในแขนขวา เขาตกใจเล็กน้อยกับการป้องกันของงูตัวนั้น ข้าคนนี้มาที่นี่โดยเฉพาะเพื่อเยี่ยมชมเจ้าด้วยของขวัญ แต่ไม่มีอะไรที่เป็นของฟรี ข้าไม่สามารถให้ของกับเจ้าได้เปล่า ๆแล้วเจ้าต้องการอะไรจากข้า ? งูถามข้าอยากให้เจ้าติดตามข้า 10 ปี ข้าจะให้สิ่งของหลังจากช่วงเวลานั้น เจี้ยนเฉินตอบประกายแสงชั่วร้ายเข้าตาของงู เพราะจิตสังหารเริ่มรั่วไหลออกจากร่างกาย มันหัวเราะออกมาด
