เจี้ยนเฉินรู้สึกประหลาดใจที่ได้ทราบว่าขั้นแรกของร่างบรรพกาลนั้นเพียงพอที่จะจับคู่กับเซียนผู้คุมกฏได้ นั่นหมายความว่าเมื่อเขามาถึงขั้นสูงของร่างบรรพกาล ระดับความแข็งแกร่งของเขาจะอยู่ในระดับน่ากลัวอย่างไม่น่าเชื่อ ความคิดนี้ทำให้เจี้ยนเฉินนั้นเต็มไปด้วยความสุขไม่น้อย
หลังจากนั้นทั้งจือหยิงและฉิงโซวเริ่มอธิบายถึงจุดสำคัญต่าง ๆ ของร่างบรรพกาล เจี้ยนเฉินนั้นก็ไม่ต่างกับคนโง่ กับพลังบรรพกาล เท่าที่เขาเคยรู้มา แต่เพียงผู้เดียวเท่านั้นที่รู้ว่าร่างบรรพกาลแข็งแกร่ง
เจี้ยนเฉินใช้เวลาในวันต่อมาในหุบเขายั่งยืน ในระหว่างวันเขาจะไปที่ป่าและฝึกทักษะมายาพริบตา ในเวลากลางคืนเขาจะอยู่ภายในห้องของเขาและพยายามเข้าใจความลับของทักษะมายาพริบตา เขาหวังว่าวันหนึ่งเขาจะประสบความสำเร็จและมีความชำนาญพอที่จะสู้กับเซียนผู้คุมกฏได้
ลูกเสือนั้นไม่เคยหยุดนิ่ง วันแล้ววันเล่า มันก็จะกินและย่อยสลายสมบัติสวรรค์ที่เจี้ยนเฉินได้รับจากผู้อาวุโสของเมืองทหารรับจ้างเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง หลังจากนั้นก็จะนอนบนเตียงและย่อยอาหาร
ในพริบตา เจี้ยนเฉินอาศัยอยู่ที่หุบเขายั่งยืนตลอดทั้งเดือน ในช่วงหนึ่งเดือนนี้ เขาได้รับความคืบหน้าในการศึกษาทักษะมายาพริบตา แม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่ในระดับที่เขาสามารถรับมือกับเซียนผู้คุมกฎได้ เขาก็ยังคงอยู่ในระดับที่สูงขึ้น
ในช่วงหนึ่งเดือนนี้ ลูกเสือขาวได้สร้างความก้าวหน้าในการกลายเป็นสัตว์อสูรระดับ 5
