วนั้น เขามุ่งเน้นที่การขยายและการฝึกอบรมกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีมากขึ้นหลังจากที่เขากลับมาที่หุบเขายั่งยืน เจี้ยนเฉินก็เริ่มคุยกับชาวบ้านอีกครั้ง จากนั้นเขาไปกับลุงเซี่ยมี่เพื่อพักผ่อนสักพักคืนนั้นเจี้ยนเฉินกินข้าวเย็นกับซิวหมี่และฮูหยินของเขา ก่อนจะเข้าห้องของตัวเอง จากที่นั่นเจี้ยนเฉินนั่งยังคงเป็นรูปปั้นหินและเริ่มคุยกับจิตวิญญาณกระบี่เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับพลังบรรพกาลนายท่านตอนนี้ ท่านใช้พลังบรรพกาลอย่างแท้จริงเป็นพลังงาน และอาจจะแข็งแกร่งกว่าก่อน เมื่อนายท่านใช้พลังบรรพกาล จะไม่สามารถใช้โจมตีพลังบรรพกาลได้อย่างสุ่ม ไม่เพียงแต่มันจะสูญเสียพลังไปเท่านั้น แต่มันก็อ่อนกำลังลง จือหยิงอธิบายให้เขาฟังนั่นหมายความว่า ข้าต้องใช้กำปั้นของข้าเมื่อข้าต่อสู้ในอนาคตหรือไม่ ? เจี้ยนเฉินถามด้วยความขุ่นเคืองบางอย่างขอรับ นายท่าน พลังบรรพกาลมีความรุนแรงมาก อาวุธโดยเฉลี่ยจะไม่สามารถทนต่อพลังบรรพกาลได้หากมันวิ่งผ่าน หากยังไม่ได้หลอมกระบี่สีม่วง-ฟ้า ท่านต้องต่อสู้กับศัตรูด้วยมือเปล่า จือหยิงตอบนายท่านไม่ต้องห่วงเลย หากท่านเพียงแค่ได้ วัสดุที่เพียงพอที่จะหลอมกระบี่สีม่วง-ฟ้า หยินและหยางเกิดจากพลังบรรพกาล และจือหยิง ฉิงโซว จะได้รับการพัฒนาจากหยินและหยางนี้ จือหยิงและฉิงโซวแข็งแกร่งมาก ตราบเท่าที่นายท่านประสบความสำเร็จในการหลอมกระบี่สีม่วง-ฟ้า กระบี่จะกลายเป็นแข็งแกร่งมาก เมื่อรวมกับพลังบรรพกาล
