เซียนผู้คุมกฎได้เกาะกุมจุดอ่อนของเจี้ยนเฉินอย่างง่ายดาย ! ทำให้บรรพชนรู้สึกร่าเริงและเห็นจิตสังหารในแววตาของเขา เขาหัวเราะ เจี้ยนเฉิน เจ้าอาจก้าวเข้าสู่ขอบเขตของเซียนผู้คุมกฎ แต่เจ้าไม่เข้าใจความลึกลับอย่างชัดเจนว่า มันมีช่องว่างอยู่มาก ! อนุญาตให้ชายชราคนนี้ส่งเจ้าไปสู่ความตายของเจ้า ! ด้วยคำพูดสุดท้าย บรรพชนบีบมือขวาของเขา พยายามที่จะหักคอของเจี้ยนเฉิน
หลังจากบรรพชนขยับมือของเขาแล้ว เขาก็ตระหนักว่า สิ่งที่เขาถืออยู่นั้น ไม่ใช่เนื้อ หนังและเลือด มันเป็นอะไรที่แข็งยิ่งกว่าเหล็กและหิน !
ความสุขเหือดหายไปจากบนใบหน้าของบรรพชน เขาจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความความตกตะลึง เขาถามด้วยความสับสนวุ่นวายใจของเขาว่า อย่างไร ! ? ลำคอของเจ้าแข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไรกัน ?
ตอนนี้ร่างกายของเจี้ยนเฉินก็เต็มไปด้วยพลังบรรพกาลและโอ้อวดความสามารถในการป้องกันที่น่าตกใจ แม้กระทั่งเซียนผู้คุมกฏนั้นจะไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วน ไม่ว่าเขาจะพยายามอย่างหนักแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถหักคอของเจี้ยนเฉินได้ เจี้ยนเฉินนั้นเต็มไปด้วยความสุขที่ไม่รู้จบเมื่อเขาสงบลง
ในเวลาเดียวกันฝ่ามือขวาของเจี้ยนเฉินได้ปะทะกับฝ่ามือของบรรพชน กระดูกแขนขวาของบรรพชนถึงกับร้าว
ปล่อยให้เสียงกรีดร้องลึก ๆ ในความเจ็บปวด บรรพชนเฝ้ามองขณะที่แขนขวาห้อยลงมาข้าง ๆ
