บนท้องฟ้า ที่จุดศูนย์กลางของการปะทะกัน มันเป็นหลุมดำเพียงแห่งเดียว แต่ไม่เหมือนหลุมดำปกติใด ๆ คล้ายแสงจาง ๆ จากดาวฤกษ์ที่สามารถมองเห็นได้ภายในพลังบรรพกาลของเจี้ยนเฉินกำลังปะทะกับพลังงานลึกลับของบรรพชนในการต่อสู้อย่างต่อเนื่องเพื่อเอาชนะกันและกัน ในที่สุดทั้งสองพลังงานพยายามที่จะหักล้างกันและพลังงานของพวกเขาเริ่มจางหายไป ภายในไม่กี่วินาที พลังบรรพกาลกลายเป็นผู้ชนะจากการปะทะ ในขณะที่พลังความลึกลับที่ลึกซึ้งที่สุดของโลกถูกใช้หมดไป พลังบรรพกาลที่เหลือกลับไม่ชะลอตัวลง มันยังคงพุ่งต่อไปหาบรรพชนพลังนี้คืออะไร? ทำไมทรงพลังเช่นนี้ !? บรรพชนร้องออกมาด้วยความตกตะลึง ผลักดันออกด้วยฝ่ามืออีกครั้ง เขาบังคับให้พลังเซียนออกจากร่างกายมากขึ้น เพื่อพยายามต่อต้านพลังบรรพกาลที่อ่อนแรงลงเล็กน้อยนายท่าน ท่านไม่ควรทำเช่นนี้อีกต่อไป ท่านใช้พลังบรรพกาลค่อนข้างมาก นอกจากนี้ พลังที่แท้จริงของมันไม่ได้ถูกแสดงออกมา มันมีเพียงยามเมื่ออยู่ในร่างบรรพกาลเท่านั้นที่พลังบรรพกาลจะสามารถแสดงพลังที่แท้จริงได้ เสียงของจือหยิงอธิบายให้เจี้ยนเฉินฟังในจิตใจของเขาหัวใจของเจี้ยนเฉินเต้นรัว หลังจากได้ยินเรื่องนี้ ทันทีที่เขาเลิกคิดใช้พลังบรรพกาลเป็นกระสุนโจมตีศัตรูของเขา ในความคิด ธาตุลมในโลกรวมตัวอยู่รอบ ๆ ตัวเขา โดยรอบเจี้ยนเฉินมีแสงสีฟ้า เจี้ยนเฉินบินตรงไปหาบรรพชนนายท่าน พลังบรรพกาลควรจะกระจายไปทั่วร่างกาย เพื่อมันแสดงพลังอ
