ียบเทียบกับข้า พรสวรรค์ของเขาสูงมาก ถ้าเขาสามารถบรรลุได้ถึงระดับนี้ในวัยหนุ่มสาวของเขา ข้าคิดว่าคงต้องใช้เวลาอีกเพียงร้อยปีในการเป็นเซียนราชา บรรพชนพึมพำกับตัวเองอย่างเงียบ ๆ แล้วเขาก็เริ่มมองเห็นเจี้ยนเฉินด้วยแววตาที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
ย้อนกลับไปที่เมืองทหารรับจ้าง เจี้ยนเฉินนั้นเป็นเพียงแค่เด็กหนุ่มที่มีทักษะดี ๆ เพียงเท่านั้น ดังนั้นเจี้ยนเฉินเป็นคนที่ไม่ต่างอะไรกับมดปลวก แต่หลังจากผ่านไปหลายเดือนมดตัวนี้ก็เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว มันอาจก่อให้เกิดปัญหาแม้แต่กับเขา และนั่นไม่ได้เป็นสิ่งที่ดีกับเขา
การเติบโตของเจี้ยนเฉินนั้นเร็วเกินไป มันเร็วมากที่ทำให้ทั้งทวีปจะต้องตะลึงกับมัน
ห่างออกไป 100 เมตร เจี้ยนเฉินจ้องมองบรรพชนด้วยใบหน้าอันเงียบสงบ ดวงตาของเขาแฝงแววข่มขู่และร่างกายของเขาเผยกลิ่นอายอันน่าเกรงขามแพร่กระจายไปในอากาศซึ่งเต็มไปด้วยพลังงานอันน่าประทับใจ ในขณะนั้นเขาดูเหมือนเทพเจ้าสงครามที่ทรงพลังเหนือทุกคน มีความแข็งแกร่งแบบที่ไม่อาจเทียบเคียง พูดให้ละเอียดยิ่งขึ้น เขานั้นเป็นเหมือนเทพกระบี่ผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ใครซึ่งพร้อมที่จะแบ่งแยกโลกด้วยปราณกระบี่อันทรงพลังของเขา
ทันใดนั้นพลังงานสีเทาเริ่มลอยอยู่รอบตัวของเจี้ยนเฉิน นี่เป็นคลื่นพลังบรรพกาลที่เกิดขึ้นโดยการรวบรวมไว้ในมือของเขา ไม่ช้าก็เร็ว ฝ่ามือของเขาวาววับด้วยแสงสีเทา พื้นที่ที่อยู่รอบ ๆ มันเริ่มสั่นไหวและบิดเบี้ยวอีกค