าเป็นใคร ? ชายอีกคนหนึ่งถามอย่างไม่ค่อยมั่นใจ พวกเขาไม่เคยเห็นเจี้ยนเฉินมาก่อน และไม่แน่ใจว่าเขาหน้าตาเป็นเช่นไร
เจี้ยนเฉินเผยให้เห็นรอยยิ้มเย็นชา เขากำลังจะเปิดปากเพื่อพูดอะไรบางอย่าง เมื่อบางสิ่งปรากฏขึ้นมาในสายตาของเขา ทำให้เขามองตรงนั้น
ช่องว่างในทิศทางที่เขากำลังมองกำลังเริ่มบิดเบือน ก่อนที่จะเผยให้เห็นชายผู้ที่สวมชุดขาวผมยาว นี่คือบรรพชนตระกูลเจียเต๋อ และเขาเป็นเซียนผู้คุมกฎแต่เพียงผู้เดียว
“พวกเราคารวะท่านบรรพชน ! เซียนสวรรค์ทั้งสิบคารวะเขาทันที
บรรพชนโบกมือกับตระกูลของเขา เขามองเจี้ยนเฉินอย่างสังเกต เมื่อเขาจำใบหน้าของเขาได้แล้ว บรรพชนก็จมลงในความไม่เชื่อ คนที่เขาต้องการจะจับตัวให้ได้ไม่ว่าจะต้องเสียค่าใช้จ่ายมากสักเพียงใด กลับมาหาเขาด้วยตนเอง ! เมื่อเห็นเช่นนี้ นี่เป็นเรื่องที่น่าตกใจอย่างมาก
สีหน้าของบรรพชนดูหนักใจ ในขณะที่เขากล่าวว่า เจี้ยนเฉิน เป็นเจ้าจริง ๆ !
ถูกต้อง วันนี้ ข้ามาเยือนตระกูลของเจ้าแล้ว เจี้ยนเฉินยิ้มขณะที่เอามือกอดอกไว้ เขาโผล่ออกมาราวกับเป็นองค์ชายผู้ยิ่งใหญ่และถ้ามีคนอื่นมองไปที่ทั้งสองคน พวกเขาก็จะถือว่าเจี้ยนเฉินเป็นสหายที่ดีของบรรพชน
ด้วยท่าทีเพิกเฉย บรรพชนละเว้นการกระทำของเจี้ยนเฉิน เขากวาดตามองไปที่หลุมอุกกาบาตลึกทั้งสี่แห่งแล้วกลับไปที่เจี้ยนเฉินด้วยการแสดงออกอย่างเคร่งขรึม เจี้ยนเฉิน เจ้าเป็นผู้ทำเช่นนี้หรือ ?
มีผู้อื่นอยู่ที่นี่อีกหรือ นอกจากข