เองอยู่ในระดับที่ไร้ที่ติ หลังจากใช้เวลานานในทวีปที่มีความรุนแรงแล้ว เจี้ยนเฉินไม่ทราบว่าเคยมีความสงบนิ่งอยู่ในขณะนี้หรือไม่ เหมือนกับว่ามีอำนาจซ่อนอยู่ในดินแดนแห่งนี้ซึ่งทำให้อิทธิพลของความชั่วร้ายแย่ลง
ตอนเที่ยงมาตอนที่เขามาถึงหุบเขายั่งยืน ชาวบ้านจำนวนมากเดินไปมา และเมื่อเจี้ยนเฉินเข้าไปในหมู่บ้าน ชาวบ้านเหล่านี้ก็สังเกตเห็นเขาทันที
“เอ้อ? ถ้ามองไม่ผิด นั่นคือสหายเจี้ยนเฉินหรือไม่ ?
น้องเจี้ยนเฉินได้กลับมาแล้ว !
ชาวบ้านหลายคนร้องอย่างตื่นเต้น – บางคนโยนเครื่องมือการเกษตรของพวกเขาลงด้วยความตื่นเต้นเพื่อวิ่งไปที่เจี้ยนเฉิน ในทันใดนั้นชาย 3 คนที่อายุน้อยกว่าได้ล้อมรอบตัวเขาและเริ่มตั้งคำถามทุกประเภทเกี่ยวกับโลกภายนอก
พี่เจี้ยนเฉินว่าโลกภายนอกเป็นอย่างไร ? มันสนุกหรือไม่ ?
พี่ใหญ่เจี้ยนเฉิน มันไกลมากแค่ไหนจากโลกภายนอกมายังหุบเขาของเรา ? เมื่อไหร่ที่ท่านจะสามารถพาเราไปเล่นที่นั่นได้ ?
พี่ใหญ่เจี้ยนเฉิน ข้าได้ยินมาว่าโลกภายนอกเป็นโลกที่อันตราย จริงหรือไม่ ? ท่านเผชิญหน้ากับอันตรายหรือไม่ ?
เด็กหนุ่มทั้งสามคนนี้ได้ถามคำถามเจี้ยนเฉิน แต่คำถามแต่ละข้อเกี่ยวกับโลกภายนอก พวกเขาเป็นชาวบ้านที่ไม่เคยก้าวออกจากหุบเขายั่งยืนและเข้าสู่โลกภายนอก พวกเขาไม่เคยเห็นโลกภายนอกด้วยตัวเองและอยากรู้เรื่องนี้เป็นอย่างมาก
เจี้ยนเฉิน! เสียงอันไพเราะดังขึ้น เมื่อเซี่ยมี่เข้ามาหาเขา เขาไม่ได้สวมเสื้อและท่อนล่า
