เพาะพลังได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นเขาจึงไม่อยากทำอะไรที่จะทำให้นางลำบากใจ
เอาล่ะ วิญญาณน้อย พี่ใหญ่ของเจ้าได้ยินผิดไปเอง ข้าไม่ทราบว่าตราประทับที่เจ้ากำลังพูดถึงนี้คืออะไร เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างอบอุ่น เขายังแอบมองไปรอบ ๆ ตัวเอง เขาต้องการเห็นบางสิ่งบางอย่างอย่างน้อยที่สุด แต่ก็ยังมืดอยู่ แม้จะได้รับความช่วยเหลือจากเรืองแสงจากจิตวิญญาณกระบี่สีม่วง-ฟ้า แต่เขาแทบจะไม่สามารถมองเห็นได้ในระยะทางสั้น ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างดูพร่ามัวและยุ่งเหยิง และไม่มีอะไรที่สามารถมองเห็นได้
เต็มด้วยความปิติยินดี วิญญาณน้อยกล่าวว่า พี่ใหญ่ วิญญาณน้อยสามารถมองเห็นว่า ท่านเติบโตขึ้นอย่างมาก ! ท่านควรจะสามารถจัดการคนสารเลวในตอนนี้ได้ ! ให้วิญญาณน้อยพาท่านออกไปจากที่นี่
ขณะที่นางพูด ม่านพลังห่อหุ้มร่างกายของเจี้ยนเฉินและพาเขากลับไปที่ห้องเดิมในโรงเตี้ยม
ทันทีที่เจี้ยนเฉินปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในห้องพัก ลูกเสือก็กระโดดขึ้นมาบนไหล่ของเขา ด้วยความยินดี ลูกเสือห่อหุ้มตัวเองไว้รอบคอและปล่อยให้น้ำตาไหลด้วยความเศร้าโศก
เขาอุ้มลูกเสือ ลูบบนศีรษะและพูดคำปลอบโยนหลายครั้ง จากนั้นเจี้ยนเฉินจึงพูดกับห้องที่ว่างเปล่า วิญญาณน้อย ข้าอยู่ใต้เมืองได้นานแค่ไหน ?
แค่ประมาณ 15 วัน พี่ใหญ่ วิญญาณน้อยพูดขณะที่นางปรากฏตัวต่อหน้าเขา
อีกครึ่งเดือนผ่านไปโดยที่ข้าไม่รู้ ข้ารู้สึกว่าเวลาผ่านไปแค่ 1 ชั่วยาม เจี้ยนเฉินพึมพำด้วยความตกใจ หลังจากพูด ตาของ
