กเขา นับตั้งแต่ที่พวกเขากลายเป็นเซียนผู้คุมกฎ
ในที่สุด บรรพชนตระกูลชิก็กำหมัดของเขาแน่น ขณะที่เขาจ้องมองที่จุดที่เจี้ยนเฉินเคยอยู่มาก่อนที่จะหายตัวไป เขากล่าวออก เจี้ยนเฉิน ถ้าเจ้าปฏิเสธความหวังดี เจ้าจะไม่ได้รับอะไรเลย อย่าโทษเราเลย
เซียนผู้คุมกฎอีกคนก็ถอนหายใจด้วยคำพูดของเขาว่า โชคร้ายที่นี่เป็นเมืองทหารรับจ้าง เราไม่มีทางที่จะแตะต้องเขาได้และเราไม่รู้ว่ายุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎอยู่ที่ไหน ทำไมเราไม่สามารถรู้สึกถึงพวกมัน หากพวกมันอยู่ใกล้ ๆ ?
พวกมันต้องอยู่ในร่างกายของเขา เขาต้องใช้วิธีการลับบางอย่างเพื่อตัดการเชื่อมโยงระหว่างยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎกับเรา แต่เราสามารถทำอะไรได้บ้าง ? หืม เขายังมีตราประทับแห่งความตายอยู่ในร่างของเขา ไม่ว่าเขาจะวิ่งไปที่ไหน เราก็จะสามารถหาเขาได้ นั่นคือเว้นเสียแต่ว่าเขาจะอยู่ในเมืองทหารรับจ้างไปตลอดชีวิตของเขา บรรพชนตระกูลชิพูดพร้อมถอนหายใจออกมา ก่อนที่จะออกจากโรงเตี้ยมกับคนอื่น ๆ
ไม่นานหลังจากที่เซียนผู้คุมกฎทั้งสองจากไป ผู้คนก็ออกจากโรงเตี้ยมเช่นกัน ทุกคนที่จากไปมาจากฝ่ายต่าง ๆ และเคยไปสอดแนมที่ประชุม พวกเขาออกไปรายงานกลับไปยังกลุ่มของตน
ในมุมหนึ่งของโรงเตี้ยม อู๋เสี่ยวเทียนกำลังรับประทานอาหารปิ้งย่างด้วยตัวเอง แม้พวกเขาจะพูดคุยกันเสียงดัง แต่กลับไม่ได้ยินเสียงเล็ดรอดออกมาให้ได้ยินแม้แต่น้อย ต้องเป็นพลังในการควบคุมมิติแน่นอน มีแต่เซียนผู้คุมกฏเท่านั้นที่สามารถท