เขาหมดเงินไปเยอะแต่มันไม่ได้มีผลต่อจิตใจของเขา แต่การเติบโตของเจ้าเสือน้อยมีความสำคัญมากกว่าเงิน และเนื่องจากลูกเสือจำเป็นต้องใช้เวลาจำนวนมากในการเติบโต สมบัติสวรรค์จึงเป็นหนทางเดียวในการเร่งขั้นตอนนี้
เจี้ยนเฉินไม่ได้ขาดแคลนเงิน เพราะเขาเอาเหรียญม่วงจากแหวนมิติของเซียนสวรรค์ที่เขาฆ่าไปพร้อมกับของที่มีค่าอื่น ๆ และยังคงมีเงินจากพระคลังแห่งอาณาจักรปิงหยางและอาณาจักรอินทรีสวรรค์ และเขาก็ยังไม่ขาดแคลนแกนอสูร ด้วยสิ่งเหล่านี้เพียงอย่างเดียว ก็เพียงพอที่จะทำให้เจี้ยนเฉินกลายเป็นคลังเคลื่อนที่
จนถึงค่ำเท่านั้น เจี้ยนเฉินก็หยุดความสนุกสนานในการซื้อสินค้า เขานั่งลงที่โรงเตี้ยมแห่งหนึ่งเพื่อรอการประมูลในอีกสองวันต่อจากนี้
สงสัยว่ามันจะเป็นสมบัติสวรรค์ที่อายุหลายพันปีที่โรงประมูลนี้ รวมถึงละอองดาวที่จำเป็นในการหลอมกระบี่สีม่วง-ฟ้า นั่นหมายความว่าการประมูลที่กำลังจะมาถึงจะเป็นงานที่เจี้ยนเฉินไม่สามารถพลาดได้ และนั่นหมายความว่าเจี้ยนเฉินจะต้องเลื่อนการเดินทางไปหุบเขายั่งยืนไปอีก 2 วัน
หลังจากเย็นวันนั้น ในห้องของเขา เจี้ยนเฉินนั่งอยู่บนเตียงในท่ามกลางความเคร่งเครียด เขาพยายามอย่างสุดกำลังที่จะทำความเข้าใจกับพลังของโลก พร้อมกับชิ้นส่วนของทักษะการต่อสู้ระดับเซียน เพื่อที่เขาจะกลายเป็นเซียนผู้คุมกฎโดยเร็วที่สุด ที่อยู่ข้างตัวเขาเป็นเสือน้อยที่กินสมบัติสวรรค์และหลับไปเพื่อย่อยพลังงาน
ไส้ตะเกียงเที
