าพอากาศในวันนี้ดีมากเป็นพิเศษ ดวงอาทิตย์กำลังสุกใส ส่องประกาย และไม่เห็นเมฆแม้แต่ก้อนเดียว ทำให้ท้องฟ้าเป็นผืนผ้าที่ไม่มีที่สิ้นสุดของฟ้า
บินขึ้นสู่ท้องฟ้านับหมื่นเมตร เจี้ยนเฉินมุ่งหน้าตรงไปยังอาณาจักรต้าโจวเพื่อที่เขาจะได้ใช้ประตูมิติ เพื่อไปยังเมืองทหารรับจ้าง
ความรู้สึกของลูกเสือได้เปลี่ยนไปเนื่องจากการเติบโตล่าสุดของมัน ทุกครั้งที่เจี้ยนเฉินบินอยู่เหนือผืนป่า มันจะสูดอากาศเพื่อค้นหาสมบัติสวรรค์ที่ซ่อนอยู่รอบ ๆ ต้นไม้ที่เขียวชอุ่ม บ้างก็มีอายุมากกว่าหนึ่งพันปีและมันสร้างความตกตะลึงกับเจี้ยนเฉิน เช่นเดียวกับที่รัมกุยเนสได้อธิบายไว้ว่าลูกเสือจะได้รับความสามารถในการค้นหาและหาแหล่งสมบัติสวรรค์ด้วยพลังของตัวเอง
ต้องใช้เวลาหลายวัน ก่อนที่เจี้ยนเฉินจะมาถึงชายแดนของอาณาจักรต้าโจว แต่ทันทีที่เข้าสู่เขตแดนของอาณาจักร เจี้ยนเฉินก็หยุดการบินกลางคัน เขาคิดเล็กน้อยก่อนเปลี่ยนทิศทางในการบิน
หลายชั่วยามหลังจากที่เจี้ยนเฉินเปลี่ยนทิศทางและออกจากอาณาจักรต้าโจว แล้วเขาก็มาถึงชายแดนอาณาจักรซู่ย่า เจี้ยนเฉินบินตรงไปยังเมือง เมืองชั้นหนึ่ง เมืองหว่าลู่เหริน
เจี้ยนเฉินได้ลงมาในบริเวณที่โล่ง เขาใช้ความทรงจำของเขาไปตามเส้นทางผ่านเมืองก่อนที่จะมาหยุดที่ด้านนอกคฤหาสน์ขนาดใหญ่
คฤหาสน์ที่เจี้ยนเฉินหยุดอยู่ข้างหน้ามีป้ายบอกทางขนาดยักษ์อยู่ด้านบนอ่านว่า ตระกูลเทียนฉิน คำสองคำนี้ ทำให้เกิดความรู้สึกมหัศจรรย์ท