่เจี้ยนเฉิน นางยิ้ม นางกล่าวว่า เจ้าจะไม่ต้อนรับข้า เสียงนางให้ความรู้สึกของความเป็นสหายสนิท
เจี้ยนเฉินฝืนยิ้มขณะมองหวงหลวน แน่นอน ข้าต้อนรับเจ้า เข้ามาสนทนากันด้านในเถิด
ส่งรอยยิ้มหวานให้เจี้ยนเฉิน นางโยนลงสายบังเหียนไว้ในมือของนางและตามเขาไป
ยามที่ประตูนั้นเป็นสมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี พวกเขาจึงรีบวิ่งทันทีเพื่อเอาสัตว์อสูรไป
หยุดในด้านหน้าของเจี้ยนเฉิน นางจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา มีจิตใจอ่อนโยน ยิ้มออก นางกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เมื่อจู่ ๆ นางก็ตระหนักว่ามีสาวงามอีกคนยืนอยู่ข้าง ๆ เจี้ยนเฉิน มองนางด้วยความสับสน นางถามว่า เจี้ยนเฉิน นี่ใคร ?
สวัสดี ข้าชื่อโหยวเยว่ โหยวเยว่ตอบก่อน มีรอยยิ้มบนใบหน้าของนาง แต่ภายในใจก็รู้สึกหึงหวง หวงหลวนดูสนิทสนมกับเจี้ยนเฉิน ดังนั้น นางจึงสามารถสรุปได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างสองคนนั้นใกล้ชิดกันมาก
โหยวเยว่ ? เจ้าเป็นองค์หญิงของอาณาจักรเกอซุน หวงหลวนถามนางอย่างตกตะลึง
นางพยักหน้าในคำตอบ ถูกต้อง นั่นคือข้า ข้าถามได้หรือไม่ว่าเจ้าเป็นใคร ?
ไฟในดวงตาก็เปลี่ยนไป เมื่อนางได้มองโหยวเยว่ มีสีเข้ม สีอ่อนแสงที่ดูเหมือนจะมีความริษยาที่ซ่อนอยู่ในนั้น ข้า หวงหลวนเป็นสมาชิกของครอบครัวหวง
อ๊ะ แม่นางหวงหลวน ท่านมาจากอาณาจักรใด ? ข้าได้ยินชื่อครอบครัวหวงมาก่อน แต่ข้าไม่รู้ว่าตระกูลของท่านตั้งอยู่ที่ใด โหยวเยว่ยิ้มบาง ๆ
ข้าเกรงว่าองค์หญิงผิดหวัง แต่ครอบครัวหวง
