ายในอาณาจักรวายุคราม ที่แม้แต่ราชาแห่งอาณาจักรก็จะต้องปฏิบัติต่อเจี้ยนเฉินอย่างจริงใจและเกรงใจ
จัสมินและฮานิได้แต่ตกตะลึง สายตาของพวกเขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉิน ตอนนี้พวกเขาได้ตระหนักว่า หัวหน้าผู้นี้ที่พวกเขาพูดคุยด้วยนั้นเป็นเซียนสวรรค์มาโดยตลอด
ภายในอาณาจักรวายุคราม ทั้งหมดมีเพียงเซียนสวรรค์ 4 คนที่เหลืออยู่ และแต่ละคนก็มีความเป็นหนึ่งเดียวที่ไม่มีใครเทียบได้
หัวหน้าของเราคือเซียนสวรรค์ ? จัสมินและฮานิได้ร้องออกมาภายในจิตใจของเขา กับความคิดที่หมุนไปรอบ ๆ จิตใจของพวกเขา หัวใจของพวกเขาได้เต้นรัวราวกับว่ามันจะกระเด้งออกมาจากอกของพวกเขา
คนเดียวที่ได้รับรักษาความนิ่งสงบของพวกเขานอกเหนือจากเจี้ยนเฉินและกลุ่มของเขา มีเพียงซานเทียน และรองหัวหน้าของพวกเขา ทั้งสามคนที่รู้จักตัวตนของเจี้ยนเฉินและไม่ตื่นตระหนกตกใจเลย
ตอนนี้เซียนปฐพีที่ถูกเจี้ยนเฉินโจมตีจนลงไปกองกับพื้นดินได้พยายามลุกขึ้นยืนด้วยเท้าของพวกเขา งานง่าย ๆ เช่นนี้ทำขึ้นได้ยากกว่าการโจมตีของเจี้ยนเฉินนับแสนครั้ง แต่ตอนนี้ที่พวกเขาลุกขึ้นมาแล้ว เซียนปฐพีได้แต่มองเจี้ยนเฉินด้วยความตกใจและหวาดกลัวซึ่งแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
เจ้า – เจ้าเป็น … เซียนสวรรค์ ! ชายวัยกลางคนที่มีเกราะสีดำร้องออกมาด้วยเสียงที่สั่นระริก – ชายคนนี้ คือหัวหน้าของหนึ่งในตระกูลทั้งหก
เจี้ยนเฉินจ้องมองไปที่เซียนปฐพีที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ขณะที่เขาพูดว่า เมื่อเจ