น” เจี้ยนเฉินตอบด้วยรอยยิ้ม เขาป้องมือเข้าหากัน“กลุ่มทหารรับจ้างอัคนี” คนกล่าวขึ้นภายในลมหายใจของเขา คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน มันเป็นชื่อที่ไม่คุ้นเคยนัก ไม่มีกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีที่เขารู้จักภายในเมืองเมฆาชายผู้นั้นจ้องมองที่เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ เป็นครั้งที่ 2 ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะมืดลง มันเป็นเวลาที่ค่อนข้างจะไม่สะดวก กลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารของเราไม่ต้อนรับผู้ใด ดังนั้นถ้าท่านจะกรุณา โปรดกลับไป ตามที่เขาพูด หัวของชายคนนั้นเริ่มถอยกลับหลังประตูในขณะที่ถูกเขาปิด แม้ในขณะที่เขาพยายามทำเช่นนั้น เขาพบว่าประตูไม่ขยับเขยื้อนมือของตู่กูเฟิงหยุดที่ประตู ป้องกันไม่ให้ชายหัวล้านปิดประตูประกายแสงจ้าปรากฏขึ้นในดวงตาของชายหัวล้าน “ท่านทำเช่นนี้หมายความเช่นไร ” เขาถามขึ้นด้วยความประหลาดใจด้วยรอยยิ้ม เจี้ยนเฉินตอบ “นี่เป็นวิธีที่กลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารต้อนรับผู้มาเยือนเช่นนั้นหรือ ? ” เขาเดินตรงไปที่ประตูและมุ่งหน้าเข้าสู่ลานภายในคนที่ยืนด้านหน้าสะดุ้งและพยายามที่จะหยุดเจี้ยนเฉิน เขายังกล่าวต่อ “กรุณาด้วย นี่เป็นอาณาเขตของกลุ่มทหารรับจ้างนักสังหาร หากว่าท่านยังพยายามที่จะล่วงล้ำแล้ว ก็อย่าได้ตำหนิข้าสำหรับความหยาบคายของข้า” ด้วยคำเตือนของเขา เสียงของเขาชัดเจนมากพอที่จะให้คนภายในได้ยินคนอย่างน้อยราว 20 คนออกมาจากในทุกทิศทาง รวมตัวในลานนี้ คนหนึ่งจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ อย่างเฉียบคม
