้างบางส่วนที่ได้รับการรับประทานอาหารออกโดยด้านข้าง เลือกเวลาที่จะพูดขึ้น เถ้าแก่ เจ้าไม่รู้จักคำว่า ‘กลัว’ ใช่มั้ย ? เจ้ารู้รึเปล่าว่าคนที่ให้เงินเจ้าเป็นใคร ? “
แน่นอน ข้ารู้ พวกเขาต้องเป็นขุนนางหนุ่มที่มีฐานะครอบครัวดี พวกเขาจึงมีเงินมาก เถ้าแก่โรงเตี้ยมหัวเราะในการตอบ
นี่ ข้ามีอะไรจะบอกเจ้า เด็กพวกนั้น เป็นคนฆ่าเซียนปฐพีของตระกูลทั้งสามในเมืองนี้ แม้กระทั่งเซียนปฐพี จากตระกูลฮาริโต้ยังถูกฆ่าตาย. . . . . . . ทหารรับจ้างกล่าว
เถ้าแก่โรงเตี๊ยมมีสีหน้าซีดเผือด อะไรนะ ? เขาเป็นคนที่ฆ่าหัวหน้าตระกูลทั้งสาม ?
ทหารรับจ้างได้พยักหน้ายืนยันในเวลาเดียวกัน ถูกต้อง ชายหนุ่มที่มอบเงินให้กับเจ้า งอีกก้าวเดียวก็จะกลายเป็นเซียนสวรรค์
เถ้าแก่โรงเตี้ยมแทบจะเช่าอ่อน ล้มลงกับพื้นด้วยความกะปลกกะเปลี้ย เขาพึมพำอย่างไม่อาจตอบสนอง โอ้ สวรรค์ ข้ารับเงินของพวกเขาและยังกล้าที่จะบอกพวกเขาให้เอาโลงศพไปไว้ที่อื่น ……ข้าต้องเบื่อที่จะมีชีวิตต่อไป”
…………..
เจี้ยนเฉินและ คนอื่น ๆ เพียงอยู่ในโรงเตี๊ยมอีกไม่กี่วัน ก่อนที่เหล่าทหารจะพาสัตว์อสูรระดับ 4 เข้ามาในเมืองเฟิงหยาง ทั้งหมดพวกเขามีอยู่ 50 คน และพวกเขาทั้งหมดสวมเกราะสีดำ
เมื่อทหารเห็นสัตว์อสูรระดับ 4 พวกเขาไม่กล้าหยุดพวกเขา โดยไม่ได้ถามพวกเขา ทหารเมืองเปิดประตูเพื่อให้พวกเขาเข้าไปในเมือง
ทั้งห้าสิบคนเดินผ่านถนนของเมืองเฟิงหยางก่อนที่จะมาหยุดอยู่หน้าโรงเตี้ยม พว