เหลือเชื่อจริง ๆ ข้าสงสัยจริง ๆ ว่าพวกเขามาจากตระกูลไหน ดวงตาของผู้บัญชาการสะท้อนให้เห็นถึงความอิจฉาในเวลาเดียวกัน เจตนาฆ่ามาจากเจี้ยนเฉินได้ทำให้ผู้บัญชาการเกิดความสับสนรับรู้ถึงเจตนาฆ่าที่รุนแรง ผู้บัญชาการใบหน้าซีดเผือดไปด้วยตกใจ ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ของเขา เขากล่าวออก เจ้ามาจากไหน ก่อนที่เขาจะจบประโยคของเขา ผู้บัญชาการได้ออกจากอาคารด้านในเมื่อผู้บัญชาการเห็นทหารล้อมรอบเจี้ยนเฉินที่ด้านล่าง ตาของเขาถลนออกมาทันทีและใบหน้าของเขาซีดเผือด รีบออกมาหยุดทหารแล้วบอก “ทหารคุกเข่าลงพร้อมกัน ตามที่ร้องขอ ผู้บัญชาการคิดย้อนไปถึงสายตาเขาได้เห็นการกลับมาที่โรงประมูลฟินิกซ์สวรรค์ มันได้ฝังแน่นลึกรวมในใจของเขาที่คนกลุ่มนี้ใหม่ ไม่ใช่คนที่พวกเขาสามารถล่วงเกินได้
ไป๋หยุนเทียนคุกเข่าลงต่อหน้าหลุมศพของไป๋หยุนไห่ และสัมผัสที่แผ่นป้ายหลุมศพที่เย็นจัดอย่างนุ่มนวล หยาดน้ำตาของนางไหลรินลงจากดวงตาของนาง ขณะที่นางทำสีหน้าเศร้าโศก ภายในจิตใจของนาง นางไม่สามารถช่วยอะไรได้ ได้แต่หวนคิดกลับไปเมื่อยี่สิบปีก่อน ตอนที่นางกับน้องสาวของนาง ไป๋หยุนไห๋ อยู่ด้วยกัน คืนวันที่ผันผ่านล้วนแล้วแต่มีความสุข พวกนางแทบจะไม่เคยแยกจากกันเลย พวกนางจะเล่นด้วยกัน กินด้วยกัน และพวกนางก็ไม่เคยแยกจากกัน
น้องหยุนไห่ ทุกอย่างเป็นความผิดของพี่สาวผู้นี้ที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย ถ้าข้ารู้ว่าเจ้าหนีรอดมาได้ ข้าจะไม่มีวันยอมให้เจ้าตกอยู่ในสภ
