ยุนเทียนยิ้มและพูดคุยทักทายกับโหยวเยว่อยู่หลายคำก่อนที่จะหันหลังกลับไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความใจร้อน นางกล่าวว่า เซี่ยงเอ๋อ ใครที่เป็นฆาตกรที่ฆ่าน้องสาวข้า ?
หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็นำทางไปยังร่างของหัวหน้าครอบครัวหยุน
ในไม่ช้า ร่างซูบซีดและใบหน้าซีดของหัวหน้าครอบครัวหยุนที่ถูกนำออกมาโดยตู่กูเฟิง เมื่อนางเห็นบุคคลที่ฆ่าน้องสาวนาง ไป๋หยุนเทียนไม่สามารถรักษาความสงบของนาง ดังนั้นนางเริ่มเตะชายคนนั้นด้วยความโกรธทันที
เจ้าคนไม่มีศีลธรรม น้องหยุนไห่คือสมบัติที่เจ้าต้องรักษา แต่เจ้ากลับล้มเหลวในการรักษาสมบัติ ที่เลวร้ายไปกว่านั้น เจ้าทุบตีนางจนตาย ! ข้าจะให้เจ้าชดใช้ด้วยชีวิตของเจ้า ! ไป๋หยุนเทียนร้องออกมาด้วยความปวดร้าว นางโจมตีเขาอย่างดุเดือด เมื่อนางคิดย้อนไปถึงน้องสาวของนางว่าถูกฆ่าโดยคนผู้นี้ นางรู้สึกเพียงความปวดร้าว
การลงมือของไป๋หยุนเทียนทำให้ หมิงตง โหยวเยว่ ตู่กูเฟิงและเถี่ยต้า มองด้วยดวงตาที่เบิกกว้างและปากที่อ้าค้างอย่างเต็มไปด้วยความสับสน พวกเขาได้แต่จ้องมองนางและมองหน้ากันและกัน พวกเขาไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี
หยุนเหลียนยังคงทุกข์ ไม่สามารถหยุดตัวเองเช่นกัน ด้วยเท้าทั้งสอง นางยังคงเตะที่ศีรษะของบิดาของนาง ขณะร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาจควบคุม
“หยุดนะ เหลียนเอ๋อ ข้าเป็นพ่อของเจ้า ข้าอาจจะทำผิดกับท่านแม่ของเจ้า พ่อได้ทำผิด พ่อปรารถนาที่จะขอโทษ โปรดยกโทษให้พ่อของเจ้า ถ้าเจ้าไม่ให้ยาถอนพิษก
