ั้นก็มีเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่งจากหัวหน้าครอบครัวหยุนและบรรดาทหารที่แข็งแกร่งของเขากรูกันเข้าไปในห้อง ตาของเขาจับจ้องที่เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ พวกเขาดูเด็กสำหรับเขา ชายผู้นั้นรู้ดีว่าเขาคงไม่สามารถนำตัวบุตรีของเขากลับไปได้อย่างง่ายดาย หลังจากที่นางกล่าวเช่นนั้นกับพวกเขา“ใต้เท้า ข้าคือหัวหน้าครอบครัวหยุน เด็กสาวคนนี้เกิดบ้าคลั่งและพยายามที่จะฆ่าพ่อของนางเอง คำพูดของนางเชื่อถือไม่ได้ อย่างไรก็ตามทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีเป็นสิ่งที่นางกุเรื่องขึ้นมา เชื่อถือไม่ได้ ข้าจะพานางกลับบ้าน ถ้าพวกเรารบกวนท่าน พวกเราก็ต้องขออภัยด้วย” ผู้ชายอธิบายกับเจี้ยนเฉินด้วยถ้อยคำสุภาพ มันใช้เวลาเพียงชั่วครู่สำหรับเขาในการวางแผนที่จะพูดอะไร ตั้งแต่บุตรสาวของเขาเริ่มพูด เขาก็สามารถบอกได้ว่ากลุ่มคนที่อยู่ในห้องนี้ไม่ใช่คนที่เขาสามารถต่อกรได้ดังนั้น หัวหน้าครอบครัวหยุนหันไปหาบรรดาทหารของเขาที่อยู่ข้างนอก “ทำไมพวกเจ้ายังรอช้าอยู่อีก ? รีบมาพาตัวบุตสาวของข้ากลับไปบ้าน ! ““ขอรับ” เหล่าทหารตอบรับและเข้ามาจับกุมตัวนางหลังจากที่เท้าของพวกเขาก้าวเข้ามาในห้อง ตู่กูเฟิงก้าวไปข้างหน้าเพื่อขัดขวางพวกเขาไม่ให้เข้ามา ด้วยการจ้องมองอย่างข่มขู่ เขากล่าวว่า “ออกไป ใครอนุญาตให้พวกเจ้าเข้ามาในห้องนี้ ? “สะดุ้ง หัวหน้าครอบครัวหยุนยิ่งเชื่อมั่นมากขึ้นว่าเด็กหนุ่มเหล่านี้ไม่อาจล่วงเกินได้โดยไม่ต้องชดใช้อะไร ” ช.. ใช่ พวกเราจะไม่เข้า
