วยถึงริมฝีปากของเขา หัวหน้าครอบครัวหยุนเพียงจิบชาถ้วยของเขาเมื่อลูกสาวของเขาเริ่มฉายเจตนาสังหาร กริชละเอียดปรากฏขึ้นในมือของนาง ก่อนนางจะแทงอย่างเหี้ยมโหดเข้าที่ด้านหลังของบิดานางตึก ภายใต้มือของหญิงสาว กริชที่ฝังตัวเองลึกเพื่อให้คนด้านล่างไม่ได้เห็นใบมีดคนผู้นั้นร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เป็นถ้วยชาในมือของเขาที่ตกไปยังโต๊ะ เขาเป็นคนที่บ่มเพาะพลังและแข็งแกร่งมาก ดังนั้นเขาจึงมีปฏิกิริยาที่รวดเร็ว เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้และดึงมือของนางออกทันที พร้อมกับชกนางด้วยหมัดจนลอยไปติดที่กำแพงฝั่งตรงข้าม แต่ความเสียหายได้เกิดขึ้นแล้ว กระอักเลือดออกมาคำใหญ่ แสดงให้รู้ว่าได้รับบาดเจ็บดึงกริชอ่อนที่ฝังตัวในหลังของเขา ชายผู้นั้นมองลูกสาวด้วยความไม่อาจเชื่อ หยุนเหลียน เจ้าคิดสิ่งใด ? เหตุใดเจ้าจึงสังหารพ่อของเจ้าเอง ?ส่ายศีรษะของนาง ดวงตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา นางมองหัวหน้าครอบครัวหยุนด้วยความเกลียดชัง นางกัดฟันของนางขณะตอบด้วยความโกรธแค้น “เจ้าไม่สมควรเป็นพ่อของข้า ! เจ้าเป็นฆาตกร ฆาตกรที่สังหารแม่ของข้า ! อย่าคิดว่าข้าไม่รู้กับสิ่งที่เจ้าทำกับแม่ของข้า ข้าจะแก้แค้นให้นาง ! “เขาไม่ได้สะดุ้งแม้แต่น้อยขณะโยนกริชลงที่พื้น “หยุนเหลียน เจ้าเป็นบ้าอันใด ? ที่เจ้าพูดมาหมายความเช่นไร ? “ยามนี้ หยุนเหลียนได้สูญเสียความอดทนของนาง นางตะโกนออกมาด้วยความโกรธว่า หยุนเทียน เจ้าอย่าได้คิดโกหกข้า บอกมาว่าแม่ข้า
