นความเงียบ
กวาดตาไปทั่วสถานที่ เจี้ยนเฉินถามคำถามในลักษณะสงบ ใครที่มีปัญหากับข้า หรือปรารถนาทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีของข้า ให้ก้าวออกมาในตอนนี้ โดยวลีสุดท้ายของเขา เสียงของเจี้ยนเฉินได้เติบโตขึ้นอย่างเย็นชา
“วู่หยุน เจ้าสารเลว เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นเซียนสวรรค์หรืออย่างไร แม้ว่าพวกเราจะมีจำนวนมากที่นี่ แต่เจ้าก็ยังกล้าที่จะกระทำเช่นนี้ ” หนึ่งในชายวัยกลางคนคำรามออก กับสามตระกูลใหญ่ของเมืองเฟิงหยางและสมาชิกทั้งสองจากตระกูลฮาริโต้ มันมีกระทั่งเซียนปฐพี 5 คนที่รวมตัวกันอยู่ที่นี่ แต่เขากลับมีท่าทีที่จะต่อต้านและเป็นศัตรู เจี้ยนเฉินนั้นสร้างความโกรธแค้นให้กับพวกเขาเป็นอย่างมาก
ลูกเสือนั่งเงียบ ๆ อยู่ในเสื้อคลุมของเจี้ยนเฉิน ดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยความฉลาด มันจ้องมองไปด้วยความอยากรู้ ก่อนที่จะลูบหัวของลูกเสือ เจี้ยนเฉินเผยรอยยิ้มเย็นชา ผู้ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องก็อย่าได้สอดมือเข้ามา หมิงตง ตู่กูเฟิง ใครก็ตามที่เป็นศัตรู ฆ่ามัน
สิ้นคำ ตู่กูเฟิงบินไปข้างหน้ากับคลื่นดาบเพลิง ที่ออกจากดาบของเขาที่ทะยานออกในอากาศทันที แล้วเขาก็บินออกไป มุ่งเป้าดาบไปที่ทรวงอกของฝ่ายตรงข้าม ก่อนที่เขาจะตัดร่างของอีกฝ่าย
หมิงตงไม่ได้มีท่าทีลังเลใด ๆ หลังจากเจี้ยนเฉินออกคำสั่ง หมิงตงก็หยิบเอาอาวุธเซียนออกมา และมันกลายเป็นแสงสีฟ้า ที่บินตรงไปที่ร่างของไคเช่อด้วยความเร็วไม่อาจเชื่อ มันมีเจตนาฆ่ารุนแรงในแววตาของหมิงตง
กา
