งรวดเร็ว เดินไปข้างหน้าล้อมกลุ่มเจี้ยนเฉิน คนหนึ่งได้กล่าวขึ้นด้วยท่าทีโกรธแค้น วู่หยุน เจ้าได้ฆ่าคนจำนวนมากจากตระกูลยู่หลัน อาชญากรรมนี้มันเป็นสิ่งที่ไม่อาจอภัยได้ ข้าไม่อาจปล่อยเจ้าออกจากเมืองเฟิงหยางทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่เป็นแน่
จากตระกูลเฮมมิ่ง ชายวัยกลางคนรีบกระซิบกับหัวหน้าตระกูลที่ข้างหู “นายท่าน เขาเป็นคนที่ทำให้นายน้อยบาดเจ็บเมื่อหลายวันที่ผ่านมา”
แสงวาบได้ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา เขากล่าวว่า “ข้าไม่คิดว่า มันจะเป็นวู่หยุนที่ได้ทำให้บุตรชายข้าได้รับบาดเจ็บ วู่หยุนได้ฆ่าคนของข้ามากมาย ดี ข้าจะชำระทั้งหนี้เก่าและหนี้ใหม่”
ด้วยการโบกมือ และคน 2 โหลได้ล้อมรอบเจี้ยนเฉิน เพื่อให้เขาไม่อาจที่จะหลบหนีไปได้
หลังจากจ้องมองกลุ่มของเจี้ยนเฉิน ไคเช่อนั้นเพียงสามารถตรวจสอบความแข็งแกร่งของโหยวเยว่และเถี่ยต้า หมิงตง ส่วนเจี้ยนเฉินนั้นได้ซ่อนความแข็งแกร่งไว้อย่างสมบูรณ์ ทำให้ไคเช่อนั้นไม่อาจที่จะตรวจสอบได้
อย่างไรก็ตาม ไคเช่อยังไม่คิดว่าสองคนนั้นเป็นภัยคุกคามต่อพวกเขา เนื่องจากพวกเขาทั้งหมดนั้นยังเยาว์นัก
ด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน ไคเช่อกล่าวออก “วู่หยุน เจ้ามาได้จังหวะพอดี ข้าเกือบที่จะลงมือผิดตัวแล้ว” ด้วยความปั่นป่วนไปทั่วใบหน้าของไคเช่อ ก่อนจะลังเลและป้องมือเข้าหากัน “พี่น้องที่รัก ข้าต้องขออภัย ข้าหวังว่าเจ้าจะยกโทษให้กับข้า บางที ในอนาคต หากเจ้ามีเวลา กรุณามาที่เมืองลูซของข้า และมาเยือนยังตระ
