ิดที่หยุนหลีได้กระทำไป ไคเอ้อเริ่มเล่าอาชญากรรมของหยุนหลีต่อกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีให้ทุกคนได้ยินอีกครั้ง ทุกคนเคยได้ยินเรื่องราวรายละเอียดแล้ว ไคเอ้อเพียงแค่กล่าวอย่างเป็นพิธี มันจึงไม่เป็นการเรียกปฏิกิริยาของผู้ชมไคเอ้อที่กล่าวบันทึกอาชญากรรมจบ มันถึงเวลาแล้ว เขากล่าวด้วยเสียงอันดังว่า “ลงมีด” กล่าวออกคำสั่ง คนถือปังตอที่นำมือของเขาตรงขึ้นไปในอากาศ ต่อหน้าต่อตาของสายตานับพันในเมืองเวค เขาเฉือนตัดหัวของหยุนหลี ขณะที่เลือดไหลออกมา มันเป็นเลือดแห่งล้างแค้น เลือดของหยุนหลีอาบอยู่บนป้ายหลุมศพของเต้าคังกับความตายของหยุนหลีที่แก้แค้นให้กับเต้าคัง มันก็มากพอที่จะทำให้เรื่องนี้ได้รับการบรรเทา อย่างไรก็ตาม มันยังมีความรู้สึกที่โศกเศร้าในหัวใจของทุกคน ไม่มีใครมีความสุข แม้ว่าจะได้แก้แค้นให้กับเต้าคัง เพราะมันไม่ได้ทำให้เต้าคังกลับมา ดังนั้นพวกเขาจะไม่มีวันเห็นเขาอีกครั้งหยุนหลีตายในเมืองเวค แม้ว่าเมืองเวคในยามนี้จะไม่มีเจ้าเมือง แต่ทว่าธุรกิจและชีวิตประจำวันไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย มันยังคงเป็นปกติ เวลานี้ เต้าหลี่ ผู้บัญชาการ ไม่ค่อยได้เห็นในเมือง นับตั้งแต่คาตาต้าออกจากเมืองเวค เขารู้ดีแก่ใจของเขาว่าเมืองเทียนหลงกำลังให้ความสนใจกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ด้วยเหตุนี้ เขาก็ไม่เคยใส่ใจจะถามเกี่ยวกับเรื่องเกี่ยวกับทหารรับจ้างอัคนีอีกเลยหลังจากนั้น สมาชิกของทหารรับจ้างอัคนี ไคเอ้อและอีก 3 คนไปยังเท
