“ไม่คิดเลยว่า กลุ่มทหารรับจ้างที่จับเจ้าเมืองมา แท้จริงจะเป็นกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีนี่เอง ที่มันทำให้สถานการณ์ค่อนข้างยุ่งยาก” หยุนหลง คาตาต้า ใช้เวลาอยู่นาน ก่อนจะกล่าว “พี่หยุนหลง ให้เรารออีกหน่อย ก่อนให้ข้อสรุป สองปีที่ผ่านมา ข้าเคยเจอหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนีและเรียนรู้เล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับเขา เขาไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป โปรดอนุญาตให้คาตาเฟยและข้าจัดการกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ หัวหน้าเจี้ยนเฉินไม่ได้เป็นคนหุนหันพลันแล่นและประมาท ถ้าเขาปฏิบัติต่อเจ้าเมืองเช่นนี้ แน่นอนมันย่อมมีเหตุผล
ดี ข้าจะปล่อยให้เจ้าจัดการ ข้าหวังว่าหัวหน้าจะเป็นอย่างที่เจ้าพูด หยุนหลงกล่าวออกด้วยน้ำเสียงนิ่ง
ด้วยรอยยิ้ม คาตาต้าใช้เวลาลงจากสัตว์อสูรของเขาและก้าวเข้าไปในลาน รอยยิ้มกับทุกคน เขากล่าว ข้าคงต้องรบกวนทุกคน กรุณาแจ้งหัวหน้าเจี้ยนเฉิน ข้า คาตาต้า มาเยี่ยมเยือนเจ้า คาตาต้านั้นไม่ได้มีท่าทีที่โกรธเลย แต่ค่อนข้างที่จะมอบรอยยิ้มให้กับทุกคน
ฮ่าฮ่า มันเป็นเวลาถึง 2 ปี ล่าสุดที่ได้พบคาตาต้า เจ้ายังไม่ได้เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย” เป็นเพียงไคเอ้อที่ตอบ เสียงเดียวอาจจะได้ยินจากด้านหลังเขา เป็นเจี้ยนเฉินในชุดคลุมสีขาวจากห้องของเขา ด้านหลังเขา คือ หมิงตง ตู่กูเฟิง ศิษย์พี่อัน หยุนเจิ้ง
ตระหนักถึงเจี้ยนเฉิน คาตาเฟยยิ้มออกมา ก่อนที่จะป้องมือขึ้นในการอวยพร ใช่ ข้ายังไม่เปลี่ยนแปลงเลย แต่เจี้ยนเฉิน เจ้ากลับเปลี่ย
