ของครอบครัวไค หยุนหลีถูกบังคับให้คุกเข่าหน้าป้ายหลุมศพของเต้าคัง ที่ยืนอยู่ด้านนอกต่างเป็นผู้ชายร่างแข็งแรงจำนวนหนึ่ง ในขณะที่จัดหาอุปกรณ์ของพวกเขาสำหรับภารกิจของพวกเขา เหล่าทหารรับจ้างอัคนีได้ยินเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นและทิ้งทุกอย่างเพื่อกลับไปตระกูล เมื่อได้ยินว่ามันเป็นหยุนหลีที่ขโมยสัตว์อสูรระดับ 5 และฆ่าเต้าคัง เรื่องนี้เองที่มันสร้างความเกลียดชังอย่างเหลือเชื่อรอยฝีเท้าหนักดังขึ้นจากภายนอก เป็นผู้คุ้มกันคนหนึ่งที่เข้ามารายงาน “หัวหน้า ทหารในเมืองกลุ่มใหญ่ได้มารวมตัวกัน”เจี้ยนเฉินโบกมือ “ไม่ต้องกังวล เปิดประตู ปล่อยให้พวกเขาเข้ามาข้างใน”ด้วยเหตุนี้ ประตูของครอบครัวไคเปิดกว้าง กลุ่มทหารชุดเกราะเดินเข้าในราวสักพันกว่าคนเสียงของรอยเท้าของพวกเขามาเพื่อหยุด และทุกคนก็ตระหนักถึงว่า พวกเขามีครอบครัวไคยืนล้อมรอบทหารหนึ่งเดียวก้าวออกมาข้างหน้า ด้วยการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ของทหารต่อเขาในนี้คือ เต้าหลี ผู้บัญชาการจ้องมองที่หยุนหลีด้วยดวงตาแข็งค้าง เต้าหลีหันไปมองไปที่เจี้ยนเฉิน เจี้ยนเฉิน นี่หมายความเช่นไร ? ทำไมเจ้าถึงกระทำต่อท่านเจ้าเมืองในลักษณะเช่นนี้ ?ด้วยท่าทีไร้อารมณ์ เจี้ยนเฉินตอบ “หยุนหลีขโมยลูกสัตว์อสูรระดับ 5 จากกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี และฆ่าผู้อาวุโสเต้าคัง อาชญากรรมของเขาไม่ได้รับการอภัยหลังจากโต้เถียงกัน หยุนหลีพ่นผ้าที่ยัดปากออกมาและปฏิเสธบางสิ่ง เต้าหลี อย่าไปฟังเจี้ยนเฉิน ทหา
