ในระดับเดียวกับสัตว์อสูรระดับ 4หมิงตง ไคเอ้อ และคนอื่นติดตามเจี้ยนเฉินจากทางด้านหลัง พวกเขารู้จักลูกเสือของเจี้ยนเฉินมาเป็นระยะเวลานาน แต่ทุกคนก็มีความคิดที่ว่า เจี้ยนเฉินเพียงเลี้ยงสัตว์อสูรที่น่ารัก ดังนั้นเขาจึงหาได้สนใจมันไม่ไคเอ้อ เจ้าได้รับลูกของสัตว์อสูรระดับ 5 แล้วที่ใดกันที่มันถูกขโมย ? เจี้ยนเฉินก็ถามขึ้นไคเอ้อลังเลครู่หนึ่ง พร้อมกับฉิงเฟิงพูดขึ้นกับเขา เราได้ส่งคนออกไป และค้นหาเมืองของเรา แต่เราไม่พบเบาะแสใด ๆ ของบุคคลที่กระทำการอุกอาจเช่นนี้ เหมือนตอนเย็นลูกสัตว์อสูรถูกขโมย มีผู้ชายของเราเฝ้าประตูเมือง ถ้าบุคคลใดได้รับเห็นแบกลูกสัตว์อสูรภายในเมือง เราก็ควรจะเจอ แต่ทว่า ภายหลังมานี้ รายงานนั้นกลับไม่มีข้อมูลที่เราต้องการ ดังนั้นเราทุกคนคิดว่า ลูกสัตว์อสูรระดับ 5 ได้ถูกขโมยออกนอกเมือง หลบหนีเข้าไปในทิศทางใดก็ได้ลูกของพยัคฆ์ขนทองมันเกิดเรื่องราวที่น่าจดจำกับกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีของเรา เจี้ยนเฉินถอนหายใจ เป็นเขาคิดย้อนไปถึงอดีตสับสนกับท่าทีของเจี้ยนเฉิน ไคเอ้อถาม หัวหน้า มีความสัมพันธ์อันใดระหว่างลูกเสือและกลุ่มทหารรับจ้างของเรา ?ความเกลียดชัง เจี้ยนเฉินพูดขึ้นด้วยดวงตาที่ปิดลง ไคเอ้อและอีกสามยังคงอยู่ในความสับสน แม้ว่าพวกเขาได้เข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างมาเป็นเวลานาน พวกเขาก็ยังไม่ชัดเจนของสิ่งที่เกิดกับกลุ่มในอดีตหัวหน้า ลูกเสือทำเรื่องอันใดจึงเกิดความเกลียดชังดังกล่าว ? มัน
