ากขึ้น และเร่งให้เจ้าตายไวขึ้น ชายคนนั้นกล่าวออกด้วยรอยยิ้ม ใช้โอกาสที่ยาพิษยังไม่ถึงหัวใจของเจ้า หากเจ้าต้องการมีชีวิตอยู่ก็รีบสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อกลุ่มทหารรับจ้างของเรา มิฉะนั้น ยาพิษจะเข้าสู่หัวใจของเจ้าในเวลากลางคืน ณ จุดนั้น ยาแก้พิษนี้ของข้าจะไม่มีประโยชน์ที่จะช่วยเจ้าและข้ามียาแก้พิษปริมาณจำกัด จงเลือกให้โดยเร็ว และอย่าเสียใจกับสิ่งที่เจ้าเลือก !
หลังจากครู่หนึ่ง ในที่สุดมีทหารรับจ้างหลายคนที่ไม่ต้องการตาย หนึ่งในคนพวกนั้นค่อย ๆ เดินออกจากตระกูล
มองดูคนเหล่านั้นออกจากตำแหน่งของพวกเขา ไคเอ้อและคนอื่น ๆ ได้แต่ถอนหายใจ พวกเขาไม่สามารถตำหนิพวกเขาได้
ทันใดนั้น ทหารรับจ้างมากมายตัดสินใจที่จะเข้าร่วมมากกว่ายอมตาย ในที่สุด ชายราว 60 คนหรือมากกว่านั้นเดินออกจากกลุ่มคนเหล่านั้น
นักรบแขนเดียวจ้องมองไคเอ้อและอีก 3 คน พร้อมกล่าวเย้ยหยัน “ฉิงเฟิง ไคเอ้อ โม่เทียน ชาร์คัส เจ้าคิดเห็นเช่นไร ไม่มียาแก้พิษเหลือมากนัก แต่ถ้าเจ้าเลือกที่จะเข้าร่วมกับกลุ่มทหารรับจ้างของข้า ข้าจะยกเว้นเจ้า
กลุ่มทหารรับจ้างดีเฟนท์ของเจ้ามันต่ำต้อยเกินกว่าที่จะให้เราทั้งสี่เข้าร่วม โม่เทียนกล่าวขึ้นในความรังเกียจ
ค่อย ๆ หยิบดาบยักษ์ขึ้น ชาร์คัสหันกลับไปมองพี่น้องของเขา เขาพูดว่า พี่น้อง ข้าภาคภูมิใจกับเจ้าทั้งหมด สำหรับเจ้า สมเป็นชายชาตรี ผู้ชายที่แข็งแกร่ง ความตายไม่ใช่สิ่งที่จะกลัว ถ้าความตายเป็นสิ่งที่เราเผชิญ
