นที่ไม่ต้องการตาย หนึ่งในคนพวกนั้นค่อย ๆ เดินออกจากตระกูลมองดูคนเหล่านั้นออกจากตำแหน่งของพวกเขา ไคเอ้อและคนอื่น ๆ ได้แต่ถอนหายใจ พวกเขาไม่สามารถตำหนิพวกเขาได้ทันใดนั้น ทหารรับจ้างมากมายตัดสินใจที่จะเข้าร่วมมากกว่ายอมตาย ในที่สุด ชายราว 60 คนหรือมากกว่านั้นเดินออกจากกลุ่มคนเหล่านั้นนักรบแขนเดียวจ้องมองไคเอ้อและอีก 3 คน พร้อมกล่าวเย้ยหยัน “ฉิงเฟิง ไคเอ้อ โม่เทียน ชาร์คัส เจ้าคิดเห็นเช่นไร ไม่มียาแก้พิษเหลือมากนัก แต่ถ้าเจ้าเลือกที่จะเข้าร่วมกับกลุ่มทหารรับจ้างของข้า ข้าจะยกเว้นเจ้ากลุ่มทหารรับจ้างดีเฟนท์ของเจ้ามันต่ำต้อยเกินกว่าที่จะให้เราทั้งสี่เข้าร่วม โม่เทียนกล่าวขึ้นในความรังเกียจค่อย ๆ หยิบดาบยักษ์ขึ้น ชาร์คัสหันกลับไปมองพี่น้องของเขา เขาพูดว่า พี่น้อง ข้าภาคภูมิใจกับเจ้าทั้งหมด สำหรับเจ้า สมเป็นชายชาตรี ผู้ชายที่แข็งแกร่ง ความตายไม่ใช่สิ่งที่จะกลัว ถ้าความตายเป็นสิ่งที่เราเผชิญ เราหยิบอาวุธและปกป้องเกียรติของเรา ถ้าเราต้องตายแล้ว เราจะตายอย่างสง่างามฉิงเฟิงยกดาบยาวขึ้นพร้อมกับท่าทีที่หาญกล้า “พี่น้อง ให้เราต่อสู้เคียงข้างกันในคราสุดท้ายสำหรับการต่อสู้ สำหรับสงคราม สำหรับเกียรติยศ สมาชิกที่เหลือของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีคำรามออก หนึ่งในนั้นคือโม่เทียนและฉิงเฟิง แม้ว่าพวกเขาทั้งหมดมีใบหน้าซีดเผือดและเลือดไหลจากปาก ดวงตายังคงแน่วแน่และไม่กลัวตาย พวกเขาไม่เคยหวั่นกลัวต่อความตายเห็นด
