มสับสนบนใบหน้าของเถี่ยต้า เขารู้ว่าเขาจะไม่อาจได้รับคำตอบใด ๆ แม้ว่าเขาได้ถามออกไป แต่กำปั้นของเถี่ยต้าถูกเปิดเผยตอนนี้ มันยังคงเหลือคำถามใหญ่ในใจของเขา เจี้ยนเฉินไม่ทราบเพียงว่า หมัดของเถี่ยต้าอาจมีเช่นเสียงประหลาดที่อาจมีผลกระทบต่อแม้อวัยวะภายในของเขา
เจี้ยนเฉิน นี่อาจจะเป็นเพราะโลหิตสีทอง ในสายตาของข้า โลหิตสีทองที่เขามีในตัวเขา แท้ที่จริงนับว่าแปลก แต่มันเป็นหลักฐานทั้งหมดที่แสดงว่าเถี่ยต้าไม่ใช่คนธรรมดา หมิงตงพูดขึ้น
เขาครุ่นคิดกับตัวเอง กับคำกล่าวของหมิงตง และไม่ตั้งคำถามอีกต่อไป เช่นนั้นลองกลับไปที่หมู่บ้าน
ตกลง เราจะมุ่งหน้ากลับแล้ว แต่เจ้าทั้งสองต้องเก็บความลับนี้ของข้าไว้เพียงแค่พวกเรา 3 คน เถี่ยต้าวิงวอนกับคนทั้งสอง
ไม่ต้องกังวล เราจะไม่พูด เจี้ยนเฉินสัญญา
หลังจากนั้น ชายสามคนเริ่มที่จะเดินกลับไปที่หมู่บ้าน ทันทีที่มาถึง พวกเขาได้เห็นคนหลายคนที่กำลังโต้แย้งเรื่องกับชาวบ้านที่ถืออาวุธ
เมื่อเห็นกลุ่มคนที่แต่งตัวอย่างชัดเจน ดวงตาของเถี่ยต้านั้นก็ราวกับมีเปลวเพลิงแผดเผาอยู่ในนั้น เขาตะโกนออกมาด้วยความโกรธอย่างมาก มา พวกเจ้า มันดูเหมือนบทเรียนที่สอนให้พวกเจ้าครั้งสุดท้ายนั้นจะไม่เพียงพอ พร้อมกับที่เถี่ยต้ารีบออกไปหาคนกลุ่มนั้น
เถี่ยต้า กลับมาแล้ว พวกมันจะต้องถูกส่งกลับ…
เจ้ายักษ์ เจ้ากลับมาแล้ว มาเร็วและเอาชนะคนพวกนี้…
เจ้าเด็ก เจ้าได้กลับมา เร็วเข้า โยนคนเหล่านี้…
ทันทีที่พว
