เถี่ยต้าไม่อาจได้คำตอบที่ชัดเจน เขาได้แต่เกาหัวตัวเองอย่างเป็นทุกข์ เขาถาม อะไรในโลกที่เกิดขึ้น ? หรือเจ้าคิดว่า ข้านั้นเป็นสัตว์อสูร
เถี่ยต้า ไม่ต้องกังวล โลหิตของเจ้าไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ตามสิ่งที่ข้ารู้ โลหิตของสัตว์อสูรบางอย่างนั้นนับว่าวิเศษมาก นอกจากนี้ บางอย่างมันก็ไม่ใช่สีทอง ด้วยโลหิตเฉกเช่นเดียวกับเจ้านี้ นี่อาจเป็นพรมากกว่าที่จะเป็นโชคร้าย หมิงตงกล่าวออก
แต่ แต่… เถี่ยต้ายังไม่อาจที่จะรับคำตอบได้
ไม่ ไม่เป็นไร หมิงตง มันไม่ใช่เรื่องโชคร้าย เถี่ยต้า เจ้าอย่าได้หงุดหงิดไป มันไม่มีอะไรที่จะแก้ปัญหาของเจ้าได้ เจ้าควรยอมรับความจริงและหยุดความกังวลเกี่ยวกับเรื่องเช่นนั้น เจี้ยนเฉินพูดขึ้น ต้องบอกว่าเขาไม่สามารถช่วยอะไรได้ ได้แต่หวนคิดกลับไปยังประสบการณ์ขมขื่นของเขาในเวลานั้น เขาไม่ทราบเกี่ยวกับความลับของจิตวิญญาณกระบี่สีม่วง-ฟ้า หรือเหตุผลที่พวกเขาได้ดำเนินการตั้งถิ่นฐานภายในตันเถียนของเขา แม้ว่าจะมีเรื่องบางอย่างกับพวกมัน แต่พวกมันก็ไม่ได้นับว่าเป็นแหล่งที่มาของหายนะ สำหรับเขา กลับกัน เขาก็ได้ประโยชน์จากพวกเขา ถือเป็นผลลัพธ์ที่ดี
ดีแล้ว ข้าจะไม่กังวลมากเกี่ยวกับมันอีกต่อไป ไม่สน ว่าข้าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ประหลาด แม้ว่าจะเป็นอย่างใดอย่างหนึ่ง เพราะไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ข้าก็เป็นข้าเช่นนี้ ด้วยการปลอบโยนของหมิงตงและเจี้ยนเฉิน ในที่สุดเถี่ยต้าก็ตัดสินใจยอมรับสภาพของเขา
นั่นคือจิตว
