เทียบไม่ได้ แต่มันก็ดีมากพอ
หลังจากเสร็จสิ้นการดื่มของเขา เจี้ยนเฉินวางถ้วยเบา ๆ กลับในโต๊ะแล้ว หยิบเอาขวดหยกจากแหวนมิติของเขา เขากล่าว;jk อาจารย์ใหญ่คาเฟอร์ อนุญาตให้ข้าคำนับสุราให้ท่านบ้าง ข้ามีสุราที่เพียงพอให้ท่านดื่มด่ำไปกับมันมากนัก เขาเอาสุราร้อยพงไพรซึ่งมีอายุนับพันปีออกมา
ในเวลาที่เจี้ยนเฉินเริ่มรินสุราร้อยพงไพร ทุกคนดื่ม กลิ่นสุรารุนแรงเริ่มไหลออกจากถ้วยและเติมเต็มห้องทั้งหมด
กลิ่นหอมเข้มข้น อาจารย์ใหญ่ได้แต่ตกใจ อะไรกัน สุรานี้ มันเป็นสุราชั้นดี แม้กลิ่นเพียงอย่างเดียวเพียงพอที่จะทำให้เป็นคนเมาจากหัวใจ สุราพิเศษเช่นนี้ เจียงหยางเซียงเทียน เจ้าได้รับสุราดังกล่าวนี้มาได้อย่างไรกัน
ว้าว เจี้ยนเฉิน เจ้าทำการซ่อนสุราเช่นนี้จากเรา เอ้า เร็วเข้า เทมันลงในจอก ต้องลอง หมิงตงกระสับกระส่าย ผลักถ้วยของเขากับเจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่เป็นประกาย
หัวเราะออกมา เจี้ยนเฉินเทให้หมิงตงเป็นจอก ชะลอ ค่อย ๆ จิบสุราของข้า มันเป็นสิ่งที่แม้แต่เงินไม่สามารถซื้อได้ ภายในเทือกเขาครอส ข้าต้องใช้เวลานานกว่าจะเกลี้ยกล่อมให้ราชาวานรที่เป็นสัตว์อสูรระดับเซียนผู้คุมกฏยอมมอบให้
เมื่อได้ยินว่านี่เป็นสุราที่เจี้ยนเฉินได้รับจากราชาวานร ร่างกายทั้งหมดของคาเฟอร์เริ่มสั่นไหว ด้วยประสบการณ์และศรัทธา ในสายตาของเขา เขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉิน เทือกเขาครอสเป็นพื้นที่ต้องห้ามที่กำหนดเพื่อมนุษยชาติ โดยทั่วไปห้ามเข้าไปยังบริเว
