พัก ? ” ผู้อาวุโสผมเรียบแปล้คนหนึ่งพูดขึ้น ผู้อาวุโสคนนี้สวมชุดสีขาวเหมือนกับว่าเป็นบัณฑิต
“ท่านเจี้ยง เราทั้งสองคนนั้นมาที่นี่เพราะมีเหตุผล ครั้งนี้มีเรื่องสำคัญ” ผู้อาวุโสเฟยพูดขึ้นพร้อมกับแสดงสีหน้าซับซ้อน เพราะเขารู้ว่าสิ่งที่เขาจะพูดนั้นค่อนข้างน่าอาย
“ฮ่าฮ่า เรื่องอะไรกันที่ทำให้ท่านทั้งสองต้องมาที่นี่ด้วยตัวเอง ? รึว่าตระกูลหงฝูได้ทำสิ่งใด ? ” หัวหน้าตระกูลหวงกู่ถามขึ้น
ผู้อาวุโสเฟิงส่ายหน้าก่อนจะเอาจดหมายออกจากแหวนมิติและส่งไปให้หัวหน้าตระกูล “ท่านเจี้ยง โปรดดูนี่”
หัวหน้าตระกูลหวงกู่รับจดหมายและเปิดมันออก เมื่อเขาเห็นข้อความในจดหมาย รอยยิ้มบนใบหน้าที่มีก่อนหน้านี้ได้หายไปและแสดงสีหน้าซับซ้อนออกมา เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่าว่า “ตระกูลหวงของเจ้าตัดสินใจยกเลิกการหมั้นงั้นหรือ ? ผู้อาวุโสเฟิง, ผู้อาวุโสหยุน นี่ตระกูลหวงของเจ้าทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรกัน ? “
ผู้อาวุโสทั้งสองยิ้มขออภัยออกมาพร้อมกับป้องมือ “ท่านเจี้ยง โปรดสงบสติอารมณ์ก่อน นี่เป็นการตัดสินใจของบรรพชนของเราเอง”
เมื่อได้ยินคำที่พูดถึงบรรพชน ใบหน้าของใต้เท้าเจี้ยงก็ได้จริงจังยิ่งกว่าเดิม เขาโยนจดหมายไปที่โต๊ะพร้อมกับพูดขึ้นในขณะที่ยังแสดงสีหน้าซับซ้อน “ผู้อาวุโส บรรพชนของเจ้าต้องการจะบอกสิ่งใด! การหมั้นนี่เป็นสิ่งที่เขาเสนอขึ้นมาเอง และตอนนี้เขากลับจะยกเลิกมัน นี่เขาเห็นตระกูลหวงกู่ของข้าเป็นของเล่นงั้นหรือ ? “
“ท่านเ
