รรพชน
ความตื่นเต้นของบรรพชนนั้นมากจนเห็นได้ เขารับหยกขาวนั่นไว้ในมือ “ขอบคุณสำหรับของล้ำค่าจากผู้อาวุโส ! ” การได้รับความช่วยเหลือจากเซียนระดับราชานั้นมีความหมายอย่างมากต่อตระกูลหวง แม้ว่าเขาจะมีโอกาสเพียงครั้งเดียวที่จะใช้มัน แต่มันก็พอที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตระกูลหวงในการต่อสู้กับเซียนผู้คุมกฎคนอื่น ๆ
บรรพชนลังเลไปสักพักและมองไปที่ลุงเทียนแล้วถามขึ้นด้วยความระมัดระวัง “จะให้ผู้เยาว์ผู้นี้เรียกผู้อาวุโสว่าอย่างไรดี เผื่อว่าวันข้างหน้าเราอาจจะได้ช่วยเหลือกัน”
“ข้าเป็นที่รู้จักกันในชื่อเทียนเจี้ยน ผู้อาวุโสสูงสุดของเมืองทหารรับจ้าง ความช่วยเหลือของเจ้านั้นยังไม่จำเป็นในตอนนี้ ด้วยความแข็งแกร่งที่เจ้ามี รอจนกว่าเจ้าจะได้กลายเป็นเซียนระดับราชาแล้วเราค่อยคุยกัน ! ” ลุงเทียนพูด สำหรับเขาแล้วเซียนผู้คุมกฎนั้นไม่มีค่าอะไร มีพวกนี้อยู่มากมายในเมืองทหารรับจ้าง
เมื่อได้ยินคำว่าผู้อาวุโสสูงสุดของเมืองทหารรับจ้าง ร่างกายของเขาก็ซีดขาว เข่าของเขาทรุดลงไปที่พื้นเหมือนกับว่ามันไม่สามารถทนรับน้ำหนักตัวเองไว้ได้ เขาแสดงท่าทีกังวลออกมาและหัวใจของเขาสั่นระรัวจนแทบจะพุ่งออกมาข้างนอก เมื่อมองไปที่หน้าของเทียนเจี้ยน เขาได้แสดงสีหน้าไม่เชื่อพร้อมกับความกลัวผสมออกมา
ในฐานะเซียนผู้คุมกฎแล้ว เขารู้บางอย่างมาว่าการทำงานภายในของเมืองทหารรับจ้างไม่ได้ทำงานร่วมกัน เขารู้อย่างชัดเจนว่าลำดับชั้นของเมืองทหาร