เริ่มเปล่งแสงสดใสออกมา
“หมิงตง ตอนนี้ลุงเทียนอยู่ที่ใด ? ” เจี้ยนเฉินถามขึ้นด้วยความอยากรู้
“บางทีอาจจะในเมืองทหารรับจ้าง ตอนเจ้าเข้ามายังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ลุงเทียนและข้าได้พาพ่อแม่ของข้าไปยังเมืองทหารรับจ้าง แต่ข้าเองก็ยังไม่ได้กลับไปเมืองนั้นและยังคงอยู่ในอาณาจักรเกอซุน เพื่อทำงานที่เจ้ามอบหมายให้ข้า ข้าจึงต้องอยู่ที่นี่” หมิงตงพูดขึ้น
เจี้ยนเฉินชี้ไปที่หยกของหมิงตงและถามออกมา “เมืองทหารรับจ้างค่อนข้างไกลจากที่นี่ วิธีนี่มันได้ผลจริง ๆ หรือ ? “
หมิงตงยิ้มออกมาอย่างแสนภูมิใจ “ไม่ต้องกังวล เจี้ยนเฉิน เจ้าไม่รู้ว่าลุงเทียนนั้นสุดยอดเพียงใด ข้าเชื่อมั่นเลยว่าเขาจะต้องไม่หลอกข้าแน่ ๆ”
ไม่นานหลังจากหมิงตงพูดเสร็จ พื้นที่ตรงหน้าของพวกเขาก็เริ่มบิดเบี้ยวเข้าหากัน ไม่นานทั้งสองก็ตระหนักได้ว่าข้างหน้าพวกเขามีบางอย่างเกิดขึ้น ทันใดนั้นก็ได้มีประตูปรากฏออกมา ประตูนั้นมันก่อตัวออกมาจากพื้นที่ตรงนั้น ทางเข้าประตูนั้นใหญ่ยิ่งกว่าห้องโถงในปราสาทเสียอีก
ที่ตรงหน้าของเจี้ยนเฉินซึ่งตกตะลึงอยู่ มีชายกลางคนสวมชุดสีขาวเดินออกมาจากประตูนั่น ชายคนนั้นมีใบหน้าดูธรรมดาแต่การที่เขาเดินออกมาจากประตูนั่นโดยไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ จากมันเลย นั่นทำให้เขาดูเหนือธรรมชาติ
“ลุงเทียน ! ” เมื่อเห็นชายคนนั้นก้าวออกมา หมิงตงก็ได้พูดขึ้นด้วยความรักเพื่อทักทายสมาชิกในครอบครัวของตน
