งขึ้นอย่างแผ่วเบาผ่านหูของเจี้ยนเฉิน อนุญาตให้เขารู้สึกว่าทั้งหูเต็มไปด้วยเหงื่อ
เจี้ยนเฉินสูดลมหายใจเข้าลึก ในความพยายามที่บังคับให้สงบลง รวบรวมความคิดของเขา เขาก็พยายามจะถาม แม่นางหวงหลวน สิ่งนี้หมายความว่าอันใดกัน?
เวลานี้ ได้มีการตอบสนองจากหวงหลวน แต่นางยังคงเลือกที่จะกอดเจี้ยนเฉินแน่น ทั้งร่างกายของนางดูเหมือนกับว่ามันติดอยู่กับเขา หัวของนางซบลงบนบ่าของเจี้ยนเฉินและดวงตาของนางทั้งสองข้างปิดสนิทลง จิตใจของนางได้โบยบินไปยังความรู้สึกมหัศจรรย์ที่นางไม่เคยมีประสบการณ์ก่อนอย่างเงียบงัน กับความรู้สึกนี้ของจิตใจและจิตวิญญาณ จิตใจของนางก็เต็มไปด้วยความสุข
ขณะที่ช่วงเวลาได้ถูกลืมเลือน ราวกับว่านางหวนคิดถึงฉากจากเมื่อนางได้พบกันครั้งแรกกับเจี้ยนเฉิน
นางจำได้ ถึงช่วงเวลาของพวกนางที่ใช้เวลาร่วมกัน…
เจ้าตัวโง่งม หากเจ้าหวนคิดถึงยามที่ข้าอาบน้ำ แน่นอนว่าข้าจะฆ่าเจ้า
ไม่ใช่แม่นาง นี่เป็นเพียงความเข้าใจผิด ข้าไม่ตั้งใจที่จะมองเจ้าที่ริมแม่น้ำ…
นางจดจำได้ เวลาที่ในมิติว่างเปล่า ในงานชุมนุมทหารรับจ้าง…
เจ้าโง่ หากเจ้าเป็นสุภาพบุรุษก็อย่าได้คิดหนีไป…
ข้าไม่ได้ปรารถนาที่จะยืนเป็นเป้านิ่งให้กับเจ้า ข้าไม่ได้โง่เง่าเช่นนั้น…
นางยังคงจดจำได้ ยามเวลาที่เมื่อต่อสู้กับชิเซียงกราน …
เจ้าโง่ หากว่าเจ้าช่วยจัดการกับพวกเขา ข้าจะลืมความขัดแย้งระหว่างเราไปเสีย
นางจดจำ ยามเมื่อถูกโจมตีโดยชิเซียงกราน โดยสมบัติ
