เจี้ยนเฉินลังเลใจเพียงชั่วขณะ แต่สำหรับเซียนผู้คุมกฎ เพื่อที่จะเรียนรู้พลังงานดั้งเดิมของจิตวิญญาณสีม่วง-ฟ้า ที่ซึ่งมันย่อมเป็นเป็นสิ่งดี แม้ว่าเขาจะกังวล เจี้ยนเฉินกลับไม่ได้แสดงท่าทีใด ๆ “ข้าเสียใจกับความผิดหวังของท่านผู้อาวุโส แต่นั่นมันไม่ได้ล้ำค่าเช่นสมบัติที่ท่านเสนอให้กับข้า ข้าไม่ได้มีความลับใด ๆ ท่านผู้อาวุโส โปรดละทิ้งความตั้งใจ” ด้วยกล่าวจบเช่นนั้น เจี้ยนเฉินหมุนกลับและเดินจากไป แม้กระทั่งเซียนผู้คุมกฎ แต่เขาก็ไม่ได้หวั่นกลัวแต่อย่างใด
หลังจากเจี้ยนเฉินจากไป ท่าทีอบอุ่นของเซียนผู้คุมกฎก็เปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว เริ่มที่จะจับจ้องไปยังร่างของเจี้ยนเฉินที่หายลับไป ดวงตาของเขาเผยให้เห็นแสงเย็นชา “หากว่าเจ้าปฏิเสธสุราอวยพรกลับชมชอบสุราจับกรอก” ด้วยเช่นนั้น ภายในพื้นถ้ำ มันก็ดูราวกับว่าจะเย็นขึ้นและมันดูราวกับว่า ช่วงเวลาได้หยุดนิ่งภายในนั้น
หลังจากออกจากนิกาย เจี้ยนเฉินรู้สึกหนักใจอย่างมาก ยามนี้ เซียนผู้คุมกฎของนิกายพยัคฆ์มังกรรับรู้เกี่ยวกับพลังงานดั้งเดิมของจิตวิญญาณกระบี่สีม่วง-ฟ้า ที่ซึ่งมันมีแนวโน้มที่จะเป็นอันตรายต่อเจี้ยนเฉิน แม้ว่าเขาจะมีอาณาจักรฉินหวงหนุนหลังอยู่ แต่ทว่านิกายพยัคฆ์มังกรกลับไม่ได้เกรงกลัวต่อพวกเขาเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย
เจี้ยนเฉินเข้ามารวมกลุ่มกับเสียวเทียนและคนอื่น ๆ ขณะที่พวกเขาต่างมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยท่าทีเคร่งเครียด คนหนึ่งในนั้นถามขึ้นด้วยท่าทีกัง
