นอกก็ไม่กล้าที่จะย่างกรายเข้ามา โดยไม่มีสิ่งสำคัญใด ๆ รายงาน ดังนั้น เมื่อชายวัยกลางคนนี้ปรากฏต่อหน้าเหล่านางกำนัล พวกนางก็หยุดชะงักทันทีในชั่วขณะนั้น นับตั้งแต่พวกเขาได้รับจ้างให้มาที่ตำหนักสวรรค์ฉิน พวกนางไม่เคยเห็นคนแปลกหน้า ฉินหยุนหลงเดินไปทางประตูโดยไม่สนใจ ขณะที่เขาเดินเข้าประตูผ่านพวกนางไปโดยไม่มีเสียง
เมื่อเห็นฉินหยุนหลงหายไปผ่านประตู เหล่านางกำนัลก็ฟื้นสติกลับมา อกสั่นขวัญหาย หนึ่งในเหล่านางกำนัลรำพึงออกมา โอ้ สวรรค์ เขา…เขา…เขาคงไม่ใช่ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ หรือเป็นเขา ?
เมื่อได้ยินเช่นนี้ นางกำนัลคนอื่น ๆ หน้าซีดลงทันที ข้าไม่คิดว่าผู้พิทักษ์จักรพรรดิจะออกมาจริง ๆ มันจบสิ้นแล้ว เราไม่ได้กล่าวทักทายเขาเลย ไม่ได้คารวะผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ! ในกรณีที่ผู้พิทักษ์จักรพรรดิกล่าวโทษ จะเป็นความผิดของพวกเราทุกคน
นอกตำหนักสวรรค์ฉิน ยามยืนดูที่ประตูเห็นฉินหยุนหลงและพากันตกตะลึง อย่างไรก็ตาม พวกเขารีบคุกเข่าลงทันที ข้าน้อยขอคารวะผู้พิทักษ์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ! หัวหน้ายามกล่าวเป็นคนแรก เขาได้คอยคุ้มกันตำหนักสวรรค์ฉินมานานหลายร้อยปี และครั้งสุดท้ายที่เขาได้เห็นฉินหยุนหลงก็ผ่านมาแล้ว 50 ปี เขารู้ดีว่าผู้ที่อยู่เบื้องหน้าเขาคนนี้เป็นหนึ่งในเซียนผู้คุมกฎที่ยิ่งใหญ่ของทวีปเทียนหยวน
ข้าน้อยขอคารวะผู้พิทักษ์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่
ขณะที่หัวหน้ายามได้กล่าวถึง ผู้พิทักษ์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ยามทุกคนท
