ในตอนนั้นร่างกายของเจี้ยนเฉินถูกเซียวเทียนอุ้มเอาไว้ แม้แต่การยืนยังเป็นเรื่องยากสำหรับเขาในตอนนี้ ใบหน้าของเขาซีดขาวเหมือนกับกระดาษและเลือดก็ได้ไหลออกมาจากปากของเขาไม่หยุด เสื้อของเขาได้ฉีกขาดหายไปเนื่องจากแรงระเบิด แม้แต่เศษเสี้ยวของเสื้อนิดเดียวยังไม่มี เหลือแต่เพียงร่างกายท่อนบนที่เปลือยเปล่า
การบาดเจ็บที่หลังของเจี้ยนเฉินนั้นไม่มีรอยฉีกขาดของผิวหนังให้เห็นเลย การบาดเจ็บที่เขาได้รับนั้นเป็นการฉีกขาดของอวัยวะภายใน แม้แต่กระดูกและหลอดเลือดก็ได้แตกออก
การโจมตีของเซียนผู้คุมกฎนั้นสามารถแยกบรรยากาศออกเป็นส่วน ๆ ได้ แม้ว่าร่างกายของเจียนเฉินจะมีพลังบรรพกาล แต่มันก็เหมือนกับเต้าหู้เท่านั้นเมื่ออยู่ต่อหน้าเซียนผู้คุมกฎ
“ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ท่านยังไหวหรือไม่ ? กินยาจิตวิญญาณธาตุแสงนี่เสีย” ฉินหวู่หมิงรีบเอายาจิตวิญญาณธาตุแสงออกมาจากแหวนมิติพร้อมกับยื่นให้เจี้ยนเฉิน
แม้ว่ายาจิตวิญญาณธาตุแสงนั้นจะไม่เพียงพอต่อการรักษาอาการบาดเจ็บของเจี้ยนเฉิน แต่อย่างน้อยมันก็พอจะช่วยให้บาดแผลของเขาไม่ให้หนักหนาไปมากกว่านี้
เจี้ยนเฉินได้ไอออกมาหลายครั้งพร้อมกับพ่นชิ้นส่วนอวัยวะบางชิ้นในร่างกายของเขาออกมาจากปาก พื้นตรงนั้นถูกย้อมไปด้วยสีแดงและยังมีชิ้นส่วนของอวัยวะภายในบางส่วนให้เห็นด้วย
เจี้ยนเฉินค่อย ๆ เปิดตามองไปที่เซียวเทียนผู้ซึ่งคอยช่วยเขาอยู่ เขานั่งพิงกับก้อนหินใหญ่อย่างหมดแรงและอ้าปากค้าง ร่างกาย
