นี้ ไม่อย่างนั้นแล้วพวกเราอาณาจักรฉินหวงและนิกายของเจ้าต้องเปิดสงครามกัน” ฉินหวู่เจี้ยนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบต่ำ
เมื่อได้ยินชายสองคนนั้นพูด ชายชราชุดม่วงก็ได้ยิ้มออกมาเล็กน้อย “พวกท่านใจเย็น ๆ ก่อน ข้านั้นเป็นเจ้าสำนักของนิกายพยัคฆ์มังกร—- สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหลายวันที่แล้วนั้น ข้าได้ทราบแล้ว แต่นั่นไม่มีสิ่งใดนอกจากเป็นการเข้าใจผิดกัน”
“ฮึ่ม เข้าใจผิดสิ่งใดกัน ? นิกายพยัคฆ์มังกรจะไม่คิดรับผิดชอบในการกระทำของตนเองงั้นหรือ ? คนของเราได้รับบาดเจ็บจากคนของนิกายของเจ้า เรื่องนี้ควรให้อภัยด้วยงั้นหรือ ? ” ฉินหวู่เทียนพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน แม้ว่าข้างหน้าเขาจะเป็นภูเขาที่ซึ่งนิกายพยัคฆ์มังกรตั้งอยู่แต่เขาก็หากลัวไม่ เนื่องจากเขามีอาณาจักรฉินหวงคอยหนุนหลังเขาอยู่
ฉินหวู่เทียนก้าวขึ้นไปข้างหน้าเข้าหาคนของนิกายพยัคฆ์มังกรพร้อมกับส่งสายตาอาฆาต “แล้วยังมีเรื่ององค์ชายรองของอาณาจักรอินทรีสวรรค์ด้วย ชายคนนั้นเป็นคนที่ผู้พิทักษ์จักรพรรดิของเราต้องการจับกุม แต่คนของเจ้ายังกล้ามาลักพาตัวเขาไป นี่เป็นการแสดงอย่างชัดเจนแล้วว่า พวกเจ้านั้นไม่ไว้หน้าอาณาจักรฉินหวงของเรา”
เมื่อหัวหน้านิกายพยัคฆ์มังกร คริส ได้ยินดังนั้นกลับไม่ได้โกรธ แต่เขาเพียงยิ้มออกมาเล็กน้อยเท่านั้น “นิกายของเรานั้นได้ทำการโจมตีคนของอาณาจักรฉินหวงเมื่อหลายวันก่อนจริง ๆ และข้า คริส อยากจะขออภัยในเรื่องนั้น แต่องค์ชายรองนี้เป็นค
