ียนสวรรค์ที่ยังมีชีวิตรอดอยู่นั้นได้เข้าใจถึงฐานะของเจี้ยนเฉิน แต่มันก็เป็นการยากที่ผู้ใดจะยอมรับความจริงข้อนี้ได้
เจี้ยนเฉินมองไปที่เซียนสวรรค์ทั้งเจ็ด เขาไม่ได้แผ่พลังใด ๆ ออกมาจากร่างกายเขา เขาดูเหมือนคนธรรมดาที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ และหลังจากนั้นสักพักเขาก็ได้พูดขึ้นมาทำลายความเงียบในท้องพระโรงแห่งนี้
“จากเซียนสวรรค์ทั้ง 15 คนของอาณาจักรอินทรีสวรรค์ มีเพียงพวกเจ้าทั้ง 7 คนที่เหลือรอดอยู่” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น
เซียนทั้ง 7 คนไม่ตอบสิ่งใดกลับมา ที่พวกเขามาเป็นนักโทษในที่แห่งนี้เป็นเพราะว่าพวกเขาไม่อยากจะสูญเสียชีวิตของตนเอง ชดใช้ในสิ่งที่พวกเขาได้ทำในสงครามระหว่างอาณาจักรเกอซุนและอาณาจักรอินทรีสวรรค์ และการที่พวกเขาอยู่ในสถานะนักโทษทำให้พวกเขากลัวเกินกว่าจะพูดสิ่งใดออกมา ซึ่งถ้าสิ่งนั้นทำให้เจี้ยนเฉินโกรธแล้วละก็ พวกเขาอาจจะต้องตายลงก็ได้
ผู้พิทักษ์จักรพรรดิของอาณาจักรฉินหวงนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าที่พวกเขาจะทำให้ไม่พอใจได้ เขาเป็นเหมือนภูเขามหึมาที่พวกเขาไม่สามารถทำให้มันขยับได้ จากการที่ได้รับการช่วยเหลือจากนิกายพยัคฆ์มังกร ทำให้พวกเขามีความกล้าพอที่จะลุกขึ้นสู้กับอาณาจักรฉินหวง แต่เมื่อนิกายพยัคฆ์มังกรจากไป พวกเขาก็ไม่มีทางที่จะสู้อาณาจักรฉินหวงได้ สิ่งที่หลงเหลืออยู่จากการปะทะนั้นมีเพียงความตายเท่านั้น
เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดพูดสิ่งใดออกมา เจี้ยนเฉินก็ได้พูดต่อ “ทุกคนทราบหรือไม่ว่า ทำไม
