นที่เกิดขึ้นและยังเป็นการกำจัดความพยายามของนิกายพยัคฆ์มังกรที่จะเข้าควบคุมอาณาจักรอินทรีสวรรค์อีกด้วย” องค์หญิงโหยวเยว่นั้นเคยชินกับเรื่องแบบนี้มากกว่าเจี้ยนเฉิน ดังนั้นนางจึงมีความคิดที่หลากหลายกว่า
เจี้ยนเฉินพึมพำพร้อมกับคิดในสิ่งที่องค์หญิงได้พูดออกมา และในที่สุดก็มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา “แผนนี้ไม่เลว ไม่เพียงแต่อาณาจักรอินทรีสวรรค์จะหายไปเท่านั้น แต่ยังทำให้นิกายและตระกูลต่าง ๆ ถูกควบคุมโดยไม่มีนิกายพยัคฆ์มังกรเข้ามาเกี่ยวข้อง ปาก้อนหินก้อนเดียวฆ่านกได้ 3 ตัว ไม่เลว ความคิดของท่านนั้นดูเข้าทีเป็นอย่างยิ่ง”
เมื่อได้ยินเจี้ยนเฉินกล่าวชมเชย องค์หญิงก็ได้แสดงรอยยิ้มอันแสนหวานออกมา การได้ช่วยสะสางปัญหาให้เจี้ยนเฉินนั้นทำให้นางมีความสุข
“โหยวเยว่ นี่ก็ดึกมากแล้ว เจ้าควรเข้านอนได้แล้ว พรุ่งนี้เช้าข้าจะเริ่มทำตามที่เจ้าได้วางแผนไว้ ข้าเชื่อว่ามันต้องสำเร็จแน่ ๆ” เจี้ยนเฉินยิ้มไปให้โหยวเยว่
“อื้อ ! ” องค์หญิงพูดอย่างชื่อฟังพร้อมกับลุกขึ้นเดินไปยังห้องของนาง การที่เจี้ยนเฉินเรียกนางว่าโหยวเยว่นั้นทำให้หัวใจนางเต้นรัวด้วยความสุขและความเศร้าใจที่มีก่อนหน้านี้ได้หายไป
