า ข้าจะจัดการกับเจ้าเอง ! ” ฮูป้าตะโกน ดาบในมือของเขาปล่อยใบมีดพลังเซียนออกมา ในขณะที่มันปะทะกับกระบี่ทั้งสามที่กำลังตรงมาที่เขา ลูกศรหน้าไม้นับไม่ถ้วนแตกกระจายออกในตอนที่ปะทะกัน ลูหน้าไม้หลายดอกกระจายออกไปทุกทิศทาง
ในตอนที่ฮูป้าทำลายกระบี่ทั้งสามไป เขาก็เคร่งเครียดขึ้นมาทันที เมื่อเขารู้ว่าเจี้ยนเฉินมาถึงข้างหน้าเขาแล้ว ในมือเปล่าของเขา แสงสีฟ้าและม่วงที่เข้มข้นดุร้ายก็ปรากฎขึ้นมาให้เห็น
“นั่นใช่พลังลึกลับที่สามารถทำลายอาวุธเซียนได้ที่เจ๋อเจี้ยนเบอกข้าไว้หรือเปล่านะ?” ฮูป้าสงสัยขึ้นมาทันที ถ้าเขาต้องเผชิญกับพลังที่สามารถทำร้ายอาวุเซียนได้ แม้แต่เขายังต้องระวังตัว
เจี้ยนเฉินใช้พลังงานดั้งเดิมของวิญญาณกระบี่ฟ้าและม่วงเหมือนกับว่ามันเป็นกระบี่วายุโปรยของเขา เขาแทงไปที่ฮูป้าเหมือนว่าเขากำลังจับกระบี่อยู่ ฮูป้ารู้ถึงความน่ากลัวของพลังงานดั้งเดิมนี้ เขาจึงไม่อยากปะทะกับมันและรีบถอยไป เสียงตะโกนดังออกมา ใบมีดแสงยาว 10 เมตรก็พุ่งออกมาจากอาวุธเซียนของเขา ด้วยพลังที่สามารถผ่าภูเขาได้ เจี้ยนเฉินก็สัมผัสได้ถึงภาพราง ๆ ของภูเขาที่อยู่ด้านหลังการโจมตีนั้นพร้อมทั้งความรู้สึกกดดัน
“ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพี ! ” เจี้ยนเฉินรู้สึกถึงแรงกดดันที่กดมาที่ร่างของเขา เจี้ยนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเย้ยหยันออกมา เว้นเสียแต่ว่าเขาจะต้องเจอกับทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ หรือมากกว่านั้น แค่ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีนั
