่าเราจะได้เจอกันอีกในเร็ว ๆ นี้ ดูเหมือนว่าพวกเรามีวาสนาร่วมกัน”เจ๋อเจี้ยนมองเจี้ยนเฉินด้วยสีหน้าที่เต็มเปี่ยมได้ด้วยความหวาดกลัว ความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในพระราชวังของอาณาจักรเกอซุนนั้นยังคงสดใหม่อยู่ในใจของเขา อาวุธเซียนของเขาเองได้รับความเสียหายจากผู้เยาว์คนนี้ตรงหน้าเขาโดยไม่ต้องใช้ความพยายามแม้แต่เพียงเล็กน้อย“นายน้อยสี่ของตระกูลเจียงหยาง – เจียงหยางเซียงเทียน” เจ๋อเจี้ยนพูดเสียงหนักพร้อมกับสีหน้าที่ปั้นยากเจี้ยนเฉินหัวเราะแล้วตอบว่า “ถูกต้องนี่ คือข้า ข้าไม่ได้คิดว่าท่านเจ๋อเจี้ยนจะจำข้าได้”เจ๋อเจี้ยนหันไปมองเซียวเทียนและเซียนสวรรค์คนอื่นซึ่งตอนนี้นั่งอยู่บนสัตว์ขี่ “เจียงหยางเซียงเทียน ข้ามาที่นี่วันนี้เพื่อมาพบตัวแทนของอาณาจักรฉินหวง โปรดหลีกทาง ! ““ท่านเจ๋อเจี้ยน ท่านคิดว่าท่านมีคุณสมบัติที่จะทำเช่นนั้นหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าของเขา ขณะที่มองดูเจ๋อเจี้ยนจากบนหลังสัตว์ขี่ของเขาสีหน้าของเจ๋อเจี้ยนนิ่งไปสักครู่ก่อนที่จะตอบว่า “แน่นอน ข้าไม่มีคุณสมบัติ แต่เจ้าก็ไม่มีคุณสมบัติเกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นกัน เจ้ามีคุณสมบัติอะไรในการหยุดข้า ? “เจี้ยนเฉินยิ้มกว้างราวกับจะเยาะเย้ยเจ๋อเจี้ยน “หากท่านเจ๋อเจี้ยนไม่ยอมรับคำพูดของข้า บางทีเราควรต่อสู้กันอีกครั้ง มันจะเพียงพอที่จะแสดงให้เจ้าเห็นว่าใครมีคุณสมบัติ ? “สีหน้าของเจ๋อเจี้ยนเป็นสีเขียวและสีขาวขณะที่เขาฟั
