ัวเราะและสีหน้าที่แสดงออกถึงความภาคภูมิใจทั้งกลุ่มเดินอย่างสนุกสนานไปยังป้อมปราการของอาณาจักรอันเดรียสด้วยความเร็วสูงสุด ในไม่ช้าพวกเขาก็อยู่ห่างออกไป 100 เมตรจากระยะทางต้อนรับจากอาณาจักรอันเดรียสราชาแห่งอาณาจักรเกอซุนนั้นคาดเดาไม่ผิด ท่ามกลางกลุ่มที่รอรับพวกเขา พวกเขาประมาณ 100 คนเป็นบรรดาขุนนางและแม่ทัพที่สวมชุดเกราะของราชา ที่นำหน้าพวกเขาคือชายสูงอายุในวัย 60 ปีเศษที่มวยผมสูงและสวมเสื้อคลุมมังกร ชายคนนี้เป็นราชาแห่งอาณาจักรอันเดรียส ทุกคนดูอ่อนล้า – ซึ่งบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าพวกเขารีบรุดมาจากพระราชวังโดยไม่ได้หยุดพักสักครั้งราชาแห่งอาณาจักรอันเดรียสก้าวมาข้างหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึมก่อนที่จะป้องมือคำนับ ” ตัวข้านี้เป็นราชาแห่งอาณาจักรอันเดรียส ข้ามาที่นี่เพื่อรับแขกจากอาณาจักรฉินหวงด้วยตัวเองในการเข้าสู่อาณาจักรอันเดรียสของข้าในฐานะแขกผู้มีเกียรติ” ราชาแห่งอาณาจักรอันเดรียสมองดูกลุ่มทั้งหมดก่อนที่จะมองตรงไปที่เจี้ยนเฉินผู้ซึ่งอยู่ในตำแหน่งด้านหน้าของกลุ่ม ในใจของราชาคิดว่า ” นี่จะต้องเป็นบุคคลสำคัญอย่างยิ่งจากอาณาจักรฉินหวง” ราชาจ้องมองที่เจี้ยนเฉินด้วยความเคารพนับถืออย่างเปิดเผยในที่สุดกองทัพหนึ่งล้านคนก็เริ่มชะลอความเร็วลง หลังจากนั้นไม่นานระยะทางระหว่างพวกเขากับอาณาจักรอันเดรียสก็ห่างกัน 20 เมตรไม่มีใครสักคนที่ส่งเสียงในขณะที่เจี้ยนเฉินบ่นพึมพำกับตัวเอง จากนั้นเขาก็หันไปหาราช
