้งศิษย์พี่อันและหยุนเจิ้งต้องประหลาดใจ พวกเขาไม่ชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อหยุนเจิ้งเห็นทหารขี่สัตว์อสูรออกไป แววตาที่ดุร้ายก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา ด้วยความเร็วที่มหาศาลซึ่งเหมาะสมกับเซียนปฐพี เขาจึงบินผ่านสัตว์อสูรที่พุ่งออกไปและชกหมัดของเขาออกไปหมัดหนึ่งเพื่อฆ่าสัตว์อสูรผู้ขับขี่ที่อยู่ด้านบนถูกเตะอย่างเกรี้ยวกราดก่อนที่จะหล่นลงไปที่พื้น
“พูดเร็ว เกิดอะไรขึ้น เราไม่เคยบาดหมางกับใครเลยตั้งแต่มาถึงอาณาจักรเกอซุน ใครกันที่พยายามตามหาเราทั้งสองคน ? ” หยุนเจิ้งยืนอยู่ข้างหน้าทหารพร้อมกับพลังที่น่ากลัวได้ไหลออกมาจากร่างของเขา
ความวุ่นวายในพื้นที่ทำให้ทหารใกล้เคียงหลายคนกระโดดเข้ามารวมด้วย ทหารกลุ่มใหญ่บนกำแพงจู่ ๆ ก็วิ่งลงมาล้อมรอบหยุนเจิ้ง ในขณะที่คนอื่นนำหน้าไม้ขนาดใหญ่พร้อมด้วยลูกศรเตรียมพร้อมที่จะยิงออกมาได้ทุกเวลา
ศิษย์พี่อันก็เริ่มมีสีหน้าจริงจังเช่นกัน กระโดดขึ้นไปในอากาศ เขาร่อนลงไปยืนถัดจากหยุนเจิ้งและเผชิญหน้ากับทหารรอบ ๆ พวกเขา
“ทั้งหมดนี้คืออะไร? ใครเป็นคนส่งเสียงเอะอะ ? ” ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงร้องดังมาจากด้านบนของกำแพง ขณะที่หัวหน้าตู้ฟู่เดินลงมา ดวงตาของเขาเย็นชากับพวกเขา ขณะที่เขาเดินไปที่กลุ่มด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย
ทหารที่สอบปากคำหยูเจิ้งและศิษย์พี่อันก็วิ่งไปข้างหน้าและรีบวิ่งเข้าไประหว่างสองฝ่ายอย่างไม่เป็นมิตร ” มันเป็นความผิดพลาด พวกเขาเป็นหนึ่งในพวกเรา หนึ่งในพวกเ
